سرگذشت


+ سفر به دیار دوست ( حج تمتع )

سفرنامه حج تمتع 1385  


 

سفر نامه

حج تمتع

1385

 

تهیه و تنظیم کننده : علیرضا بی باک

حج تمتع 1385

کاروان

20193

مدیر کاروان: حاج مجید بیدلی 

1387/2/7   

بسم الله الرحمن الرحیم

 

محضر مبارک حضرت آیت الله محمّدی ری شهری نماینده ی مقام معظم رهبری در امور حجّ

 

با عرض سلام و خسته نباشید          

        اینجانب علیرضا بی باک در سال 1385 موفق به انجام حجّ تمتع شده ام و خداوند متعال این توفیق را عنایت نموده و توانستم چند سطری در این خصوص بنویسم .

لذا خواهشمنداست مرحمت فرموده ضمن مطالعه مطالب مذکور  نظرتان را در مورد دست نوشته های اینحقیر مبذول بفرمایید تا رهنمودهایتان چراغ راه بنده قرار گیرد .

قبلاً از بذل توجّه و مساعدت حضرتعالی کمال تشکّر و امتنان را دارم .                

                                                                           

والسلام

من الله توفیق

 

علیرضا بی باک

آدرس :

دزفول – خیابان آیت الله طباطبایی بین حبیب بن مظاهر و بعثت     پلاک 166  کد پستی 88693 – 64619

تلفن همراه : 09163455003      

تلفن منزل :  06412228844

 

فهرست مطالب :

     عنوان                                                                                       صفحه

شروع سخن   ...............................................................................      8

خود شناسی و خدا شناسی   .........................................................      9

پرواز به سرزمین مقدس   .............................................................      10

مناجات سالک   ..........................................................................      11

گرفتن برات از حبیب و مولا   ......................................................      12

ورود به مسجدالنبی   ....................................................................      14

محل دفن حضرت زهراء   ...........................................................      16

سعادت شرف حضور   ................................................................      17

بنای مسجد قبا وشیرین شدن آب چاه   .........................................      18

نماز جماعت با اهل تسنن   ...........................................................      19

طواف به عشق پیامبر   ..................................................................      20

آخرین طواف عشق به دور حبیب   ..............................................      21

روز وداع با مدینه   ......................................................................      22

حرکت به میقات   ......................................................................      22 

ورود به شهر مکه   ......................................................................      23

ورود به بیت الله الحرام   ..............................................................      23

استقبال مکان مقدس از زائران بیت الله   .......................................      24

استجابت دعای شخصی که اول مرتبه است   ...............................      25

پیشوازی کعبه   ..........................................................................      25

شفا بخشی آب زمزم   ................................................................      26

زیارت کعبه   ............................................................................      27

محوریت کعبه در کل عالم   .....................................................      27

مقام ابراهیم   ............................................................................      28

زیارت حجرالاسود   ................................................................     29

خصوصیت سنگ حجرالاسود   ...............................................      29

رسیدن به آنچه مقصود است   ..................................................     31

نیت خرید سوغات   ................................................................      34

دل دادن و دل سپردن   ............................................................      34

آمادگی برای تشرف و حضور در عرفات   ..............................      36

فرا رسیدن روز موعود   ..........................................................       39

ورود به عرفات   ....................................................................       40

شب عرفات   .........................................................................       41

راز و نیازهای شب عرفات   ...................................................        41

روز عرفه   .............................................................................       43

خروج از عرفات   ..................................................................       44

ورود به سرزمین مشعرالحرام   ................................................       44

ورود به سرزمین مقدس منا و انجام رمی جمره عقبه   ..............       45

قربانی کردن و تقصیر ( تراشیدن سر ) ، حلق   ........................       45

راز و نیاز و عبادت در سرزمین مقدس منا   .............................      45

آمدن جوان ایرانی   ...............................................................      46

روز دوم وقوف در منا   .........................................................      47

رسیدن به جمرات   ...............................................................      47

بنای جمرات   .......................................................................      48

موقعیت جغرافیایی عرفات ، مشعر و منا   ................................      49

شکر و سپاس خداوندی   ......................................................      49

شب دوم حضور در منا   ........................................................      50

روز سوم حضور در منا   ........................................................      51

وداع با منا   ............................................................................     51

انجام دیگر اعمال حج تمتع   ..................................................      51

حج عمره مفرده   ...................................................................      52

شب آخر حضور در کوی یار   ...............................................      53

وداع با کوی دوست   .............................................................      53

بوسه های وداع بر دیواره های خانه ی یار   ..............................      55

آخرین سجده های حضور در کوی یار   .................................      55

 حرکت به طرف جده   ...........................................................      55

جده ، مزار مادرمان حضرت حوا  ............................................      56

غم و درد هجران   ...................................................................      56

قیاس مکانهای مقدس   ............................................................      56

آرزوهای وصال   ....................................................................      56

عهد و آرزو   ..........................................................................      57

 

التماس دعا

و من الله توفیق

 

بسم الله الرحمن الرحیم

29/11/1381 نزدیکیهای ساعت 10 صبح به بانک ملی رفتیم و برای انجام حج تمتع ثبت نام نمودیم (تعداد ما 12نفر) زمان تقریبی سال 1385 نوبت به ما میرسید آن زمان ماءمور بانک گفت چهار تا پنج سال در نوبت می مانیم ما نیز چهار سال در انتظار دیدار دوست نشستیم و این انتظار از دیگر انتظارات بسیار متفاوت بود و اصلاً قابل مقایسه با دیگر انتظارات نبود .

از زمانی که ثبت نام نمودم شبهاو روزها را به یادش گذراندم ، شب را به یادش می خوابیدم و روز را به عشقش بیدار می شدم روز ها وشبهای بسیاری را به همین نحوه گذراندم ، با گذشت زمان عشق به وصال و دیدار یار در وجودم شعله می کشید ، هر چه به زمان موعود نزدیکتر می شدیم آتش عشق در وجودم شعله اش فروزانتر و سوزنده تر می گشت .

کار به جایی رسیده بود که تقریباً دو سال آخر شبهای احیاء در ماه مبارک رمضان هنگام خواندن دعاها موقعی که به فراز اللهم رزقنا توفیق حج بیتک الحرام فی عامی هذا و فی کل عام و زیارت قبر نبیک محمد(ص) می رسیدم .

بی تابی و لبریز شدن صبرم مرا از خود بیخود می نمود ، کار به جایی رسیده بود که آن شبها دوست داشتم اگر به این زودی نصیبم نمی شود جانم از تن به در آید ، اصلاً جنون دیدار در وجودم لبریز گشته بود و هیچ چیزی بجز توفیق زیارت آرامم نمی کرد .

 

خود شناسی و خدا شناسی  

در حین این ذوق مسائلی برایم جرقه زد ، اینکه تو که اینقدر ذوق و شوق زیارت داری سئوالات مطرح شده را در زمان باقیمانده پاسخگوباش تا نوبت دیدار میسر گردد ، اول از هر چیز بگو خدا کیست و او را چگونه می بینی ، دین و کتاب او چیست و جایگاهت را در آنها مشخص کن ، مدارج خودشناسی را تا چه مرحله ای به  پیش برده ای ، اعتقادم را نسبت به پیامبر(ص) و خاندان پاک و مطهرش را باید مشخص می نمودم ، باید نگرش عمیقی در روابط اجتماعی خودم را با دیگر بندگان خدا مشخص می کردم .

از اینکه می خواستم به زیارت مکه مکرمه و مدینه منوره بروم هدفم را باید مشخص بکنم که آیا منظور از رفتن اداء فریضه ی واجب است یا اینکه فقط میخواهم حاج علی باشم و بس ، بسیاری از سئوالات اینچنینی ذهنم را درگیر خود کرده بود و شبانه روز مشغول شده بودم .

بایدها و نبایدها ، اینگونه ها و آنگونه ها ، اعتقادات دینی و مذهبی ، رفتارهای اجتماعی و نیتهای درونی وقلبی من نسبت به بندگان خدا برای روح و روان و طینت خودم به حقیقت روشن گردند ، بالاخره وعده ی دیدار به سرآمد و مارا جزو راهیان نور قرارمان دادند که این مرحله نیز به نوبه خود سرفصل دیگری از سفر ما به حساب می آید بنده اکثرکارهای ثبت نام خانواده ، جهت انجام کارهای اداری را خودم با ذوق و شوق انجام دادم .

کلاسهای توجیهی از طرف مدیریت کاروان تشکیل شد و همه را رفتیم و روز رفتن وحرکت به دیار ، یار را پنجشنبه 16/9/1385 ساعت هشت صبح از مقابل محل نماز جمعه اعلام کردند ، ما نیزحدوداً  یکماه قبل از حرکت همراه با خانواده شبها برای خدا حافظی و طلب حلالیت به منازل فامیل و آشنایان رفتیم در مدت مذکور سعی کردیم از همه خدا حافظی کرده باشیم بجز چند نفر که فراموش شدند ، همه را دیدار کردیم .

 در زمان اعلام شده برای حرکت به محل رفتیم آنجا جمعیت بسیار زیادی از دوستان و فامیل برای خدا حافظی آمده بودند بعضی از آنها از شادی می گریستند.

پرواز به سرزمین مقدس

پنجشنبه 16/9/1385 ساعت 05/10 صبح از جلو درب نماز جمعه به طرف اهواز حرکت کردیم آقای بیدلی مدیریت کاروان حجاج بیت الله را به عهده داشت تعداد کاروان حجاج 201 نفر، روحانیون کاروان حجج اسلام آقایان انصاری و مهدی آسا و مجموعاً کاروان با خدمه 214 نفر می شدند ، آقای بیدلی مرد خوبی بود و خدمه ایشان نیز همه خوب بودند معاونش حاج رضا پور رکنی بود که هرموقع فرصتی دست می داد مداحی نیز مینمود و ما را در سرزمین وحی به عالم ملکوت شناور می نمود .

بین راه اهواز دعای سفر و چند دعای دیگر خوانده شد و ساعت 15/12 دقیقه به اهواز رسیدیم نمازظهر را به امامت آقای انصاری در نمازخانه فرودگاه خواندیم ، وارد سالن فرودگاه شدیم داخل سالن نهار حاضری که همراه با خود برده بودیم صرف شد ، بعد از حدود نیم ساعت وارد سالن دیگری جهت مراحل کنترل پاسپورت ( ثبت و مهر خروج ) حرکت کردیم و از مراحل کنترلی خارج شدیم ، وارد سالن دیگری شدیم که جلو ما باند فرودگاه بود .

آنجا نیز بیش از یک ساعت منتظر ماندیم در این موقعیت هرچه نفرات همراهمان را نگاه میکردم هرکه به نوعی خود را مشغول کرده بود تا گذشت ومعطلی زمان را احساس نکنند من نیز از آنها جدا نبودم ، ذوق واشتیاق سفر آنقدر بود که نمی توانستم روی صندلی بنشینم دائماً داخل سالن قدم می زدم و در افکار خود غوطه ور بودم که هواپیمایی غول پیکر به زمین نشست و از طریق بلندگوی سالن اعلام شد مسافران جهت سوارشدن به هواپیما ، وارد باند فرودگاه بشوند .

هر نفر ساک کوچکی به همراه داشت و هرکه با آرزوهایی که داشت با افکار قلبی خود وارد هواپیما شد وآشیانه ای برای لحظاتی چند در هواپیما برگزید ، ساعت 15/15 هواپیما همانند عقابی تیز پرواز راه آسمان پیش گرفت و طریق دوست را مهیا نمود بعد از خوش آمدگویی خلبان زمان پرواز را تا مدینه منوره 35/2 ساعت اعلام نمود ، برای من نیز فرصت خوبی بود تا بتوانم لحظاتی را در افکارم شنا کرده و زمزمه ای با خود داشته باشم ، میز کوچک جلو صندلی را باز نمودم و شروع کردم به نوشتن .

مناجات سالک

 سلام بر ابراهیم ، سلام بر اسماعیل ، سلام بر محمد خاتم پیامبران و سلام بر آل محمد و نوادگان معطر او ،  یا رسول الله بعد از گذشت 44 سال به سوی تو می آیم ، به سوی تو می آیم با قلبی مالامال از عشق به تو ، به دین تو ، به ایمان تو ، به وجود نازنین تو و با عشق به معبود تو ، به سوی تو آمدم ، عشق معبود مرا از خانه به در کرد و روانه دیار محبت کشانید ، به سوی تو می آیم با قلبی شکسته از فراق و دوری دوست .

آقا جان میخواهم همه چیز را برایت بخوانم از اول تا کنون از زمانی که خود را شناختم تا زمانی که هستم ، میخواهم نحوه ی عشق و محبتم را به کویت باز گویم .

آقای من با هزاران دلدادگی و دلباختگی به کویت آمدم ، آمدم تا باشم ، آمدم تا حضورخود را در جمع دوستدارانت رقم بزنم ، باید باشم وگر نه مرده ام ، باید رقم بخورم تا از قافله جانمانم ، حبیب من آمدم با هزاران دلیل و اما ، آمدم با هزاران درد و آه از فراق یاران شهید سفرکرده به سرای دوست و غم جاماندن از عزیزان مهاجر ، عزیزا آمدم با کوله باری از پیام و عشق دوستان از دست رفته ام که همه عاشق و دلباخته یار بودند و ناله های نیمه شب آنها گواه براین ادعا است .

 عاشقی به کوی یاردیوانگی می خواهد ، از خود بی خود شدن و مست به درگاه مستانه می خواهد تا رسیدن به جایی که بجز او دیگری نباشد ، هیچ نباشد مگر او ، حیاتی نباشد مگر وجود مقدس لایزال حضرت دوست ، باید به جایی رسید که بعد از انجام اعمال حج تمتع ملک مقربت در آسمان مکه به صورتت لبخند زنان رضایت آقا و مولا را به طریقی به تو بشارت دهد .

حبیب من دیوانه ام حساب کن و مرا با این دیوانگی به سرایت راه ده ، دوست دارم برایت بسیار بگویم وبگویم وبگویم ، ولی ازگفتن بسیار در خجلم و از آن ترس دارم که گفته هایم خطا و کردارم منجر به مآخذه باشند ، حبیب من کمکم کن که محتاج نگاه پر مهر و محبت تو هستم ، یار من باش که بسیار نیازمند این دوستی و رفاقت هستم .

ساعت 38/16 دقیقه از داخل هواپیما ی ایرباس زمین زیر بالهای هواپیما وما نیز تشنه لب بر این عقاب تیز پرواز در حرکتیم ، حرکت در ابرهای متراکم ،ابرهای کم پشت و جدا از هم ، یک لحظه آسمان ابر است زمین ابر است و ما در محفظه ای میان همین ابرها ، هر لحظه به یک شکل در حرکتیم ، همه جا پر از ابرهای متراکم است ، هواپیما که از درون همین ابرها در حرکت است رطوبت ابرها بدنه ی هواپیما و باله های آن را بی تاثیر نمی گذارد .

بعد از لحظاتی چند زمین نمایان شد ، ابرها از بین رفت و در یک چشم بهم زدن نور شدیدی درون هواپیما را در بر گرفت ،آفتاب همه جا را نورافشانی کرد و چشمها را خیره ی خود نمود .

آری ابرهای وحشتناک جای خود را به آفتاب نه چندان گرم عربستان دادند و با دیدن آفتاب احساس کردم باید به سرزمین عربستان رسیده باشیم و رملهای پی در پی با وسعت بسیار ، این ندا را می داد که ما کم کم آماده ی فرود به سرزمین نزول وحی و سرزمین پاک و مقدس مدینه منوره می شدیم .

قلبها باید آماده ی حضور در سرزمین نزول قرآن گردند ، بدون وضو وارد نشویم زیرا اینجا سرزمینی جدای از دیگر سرزمینهای دنیا است ، باید حضور قلب به نهایت اعلاء علیین و اطمینان و آرامش روحی ، روانی برسد زیرا اینجا ملائک صف اندر صف به عشق ملاقات و زیارت حضرت محمد مصطفی رسول اکرم (ص) ساعتها در انتظار بوده و لحظه شماری کرده اند ، پس چرا ما اینچنین نباشیم ، چرا ما در صف دیدار دوست و حبیب خود لحظه شماری نکنیم ، آری برای دیدن یار و حبیب خود باید تا پای جان ماند و ماند وماند .

سلام بر مدینه ، بر آقای مدینه ، عزیز مدینه ، عزت مدینه ، گرام مدینه ، سرور و سالار مدینه ، خاطرات خوش مدینه ، سلام بر تنی که شبهای سرد مدینه را بیدار ماند ، سلام بر آقایی که جسمش روزهای گرم مدینه را تحمل نمود ، سلام بر شب زنده داری های آقای مدینه .

گرفتن برات از حبیب و مولا

مدینه آمدم ، بالاخره با هزاران آرزو و عشق به سوی تو آمدم ، مدینه پذیرای من باش ، مدینه آمدم تا نام دوستان شهیدم را به روی سنگ فرشهای مسجد نبوی بنویسم ، می خواهم از فرشتگان زمین که خود از خاک بودند برایت بگویم ، آری زمانی افلاکیان بی ادعا به آرامی و بدون هیچ گونه تکبری خادم فرزندت روح الله(ره)  بودند ، مدینه ی رسول ا... (ص) آمده ام تا من و دوستان شهیدم را دریابی .

یا رسول ا...(ص) آمده ام تا براتی را که در جبهه ها از فرزندت حسین(ع) به دستم نرسید از سرور و سالار آقایان دو عالم گرفته باشم و آن کس آقای من غیر از شما هیچ کس نیست ، می خواهم از مظلومیت آن عزیزان برایت گفته باشم ، باید بگویم وگرنه شاید آن خوبان گله مندی مرا به نزدت بیاورند ، باید محبت و صفا و یکرنگی مرامشان را باز گو کنم ، باید بگویم که همه آنها از خوبان درگاه دوست بودند ، مدینه می خواهم عزیز تو را در آغوش بگیرم ، تو نیز مقدمات این وصال را مهیا کن که دلم برای دیدن حبیب خود لحظه شماری می کند .

آفای من خیلی صحبتها دارم که باید از آنها بگویم ، تو خود بخوان حدیث مفصل از این سینه ای که در فراق دوستان خود می تپد ، از محضر مقدس و پاکت درخواست دارم هر مکانی که مناسب بیان این روایت است خود به زبانم جاری ساز و درخواست دارم زیباترین و نیکوترین کلمات را بر زبانم برانی زیرا خوشی من لحظه ایست که آن عزیزان رضایتمند ما باشند .

خود می دانم که باید در مکانهای بسیاری عزیزان را یاد کنم از جمله مکانها باید در سرزمین عرفات و مشعر ومنی لاله های شهید را ترسیم کنم ، باید در تمامی لحظات حضورم در این سرزمین مقدس از یاد آنها غافل نباشم ، مدینه ای سرزمین سعادت از تو درخواست دارم همانگونه که محبوبترین مکانهای عالم هستی و تنها سرزمینی هستی که این سعادت را با خود دارد می خواهم مرا با کوتاه ترین فاصله ها به حضرتش نزدیک بگردانی و وجودم را آنچنان پیوند بده تا ذره ذره های جسمم در روزنه های ناپیدای این مکان مقدس آمیخته گردد .

ساعت 20/17 دقیقه هواپیما با قدرت هر چه تمامتر می خواست زمین را در برکند من نیز به خودم می پیچیدم که هرچه زودتر زمین مدینه را با گامهای خود آشنا سازم و قلبم را به دلدار بسپارم و با یک چشم بهم زدن نور شدیدی از آفتاب چشمان همه ی مسافران را برق زده کرد و نوید فرود قریب الوقوع را به همه ی ما بشارت داد .

و بعد از لحظات کوتاهی هواپیما به زمین نشست از داخل باند فرودگاه با اتوبوس به سالن مخصوص کنترل رفتیم و بعد از گذراندن مراحل مخصوص گمرکی و گذر از مسیرهای مخصوص کنترل و ثبت ورود و مهرکردن گذرنامه و در مرحله آخر بعد از گذشتن از دستگاه کنترل ، خواستم از سالن خارج شوم که مسئول کنترل به یکی از پرسنل خود با اشاره به او گفت ، مرا بیشتر کنترل بکنند ، خودم و کیفم را بازدید کنند که مامور مربوطه نیز تمامی وسائل کیفم را روی میز ریخت و همه چیز را بازبینی کرد خوشبختانه چیزی در کیف ندیدند زیرا دعای زیارت عاشورا داخل جیب پیراهن روی قلبم بود .

ورود به مسجدالنبی

بعد از اذان مغرب به هتل رسیدیم ، بعد از صرف شام  شب هنگام تمامی کاروان به اتفاق آقایان انصاری و بیدلی به طرف مسجدالنبی(ص) رهسپار شدیم ، در این موقعیت بیان احساسات درونی بسیار سخت و مشکل است زیرا بعضی خواسته های روحی و روانی انسان به گونه ای دست آویز حبیب خود می گردد که می توان گفت بعضی رفتارها و کردارها بچه گانه می شوند .

اما عرض ارادت و دلباختگی کوچک شدن و دیگر تحقیر شدنها را توجه نمی کند و فقط حبیب را در مقابل خود احساس می کند و با گذاشتن اولین قدمهای ورود به بارگاه یار فرد دوست دارد بهترین و زیباترین کلماتی را که ارادت به دوست را می رسانند ارائه و به زبان براند ، ما نیز در این حالت معنوی خالی از احساسات نبودیم ، با رسیدن به درب ورودی مسجد نبوی دلها به تپش می افتد و جسمها از آرامش تهی می گردد .

اشکها بدون برنامه ریزی قبلی سرازیر می شوند ، عرق سردی وجود را در بر می گیرد ، تمامی سلولهای وجود به تحرک و عرض ارادت به ساحت دوست را متوسل می شوند اینها غیر ارادی است نیاز به خواندن کتاب و کلاس درس ندارند ، این شهر یک مدرسه و یک کلاس درس دارد و تنها یک مربی کلاس درس دارد ، البته مربیان دیگری نیز در رتبه های معصوم(ع) هستند ولی ظلم و جور حکام زور گو آنها را از گرفتن کلاس درس محروم گردانیده است .

 با دیدن مجموعه ی مسجد ضربان قلبم بالا گرفت و چشمانم پر از اشک شدند ، خدایا این منم که اینجا حضور دارم ، خدایا این منم که در صحن مسجد پیامبر تو ایستاده و نفس می کشم اصلاً باورم نمی شد ، من کجا مسجد رسول الله کجا ، آیا خواب نیستم ، خدایا چند قدم جلو تر حرم رسول تو محمد امین (ص) واقع است ، چند لحظاتی را با گریه گذراندم . بعد از اینکه باورم شد حضور دارم و خواب نیستم به سجده افتادم در صحن مسجد در حالت سجده بسیار گریستم فقط خدا را شکر گذار بودم وتشکر می کردم که مرا به این مکان مقدس رسانده و قدمهایم به این سرزمین مقدس متبرک شده اند .

بعد از عرض ارادت به ساحت رسول اکرم (ص) آقای انصاری و مهدی آسا زیارت اذن دخول و زیارت رسول الله را خواندند مامورین سعودی با دیدن کاروان ما از ایستادن یکجا و خواندن دعا متعرض شدند و ما در حالت حرکت نیز مجبور به خواندن دعا شدیم ، حرکت ما به سمت راست مسجد بود از جلو دربهای مختلفی گذشتیم تا به باب بقیع رسیدیم از جلو باب بقیع تا قبرستان بقیع را بین الحرمین می نامند که با رسیدن به آنجا دلها در غم و اندوه فرزندان رسول الله بسیار محزون می گردد و غربتی سنگین شیعه را در بر می گیرد چونکه به  فرزندان حضرت زهرا(س) بسیار بی حرمتی شده و قلب ها به درد می آید .

من به این فکر بودم که خدایا این معصومین(ع) ، چهار ذریه پیامبر ، امام حسن(ع) ، امام سجاد(ع) ، امام محمد باقر(ع) و امام جعفر صادق(ع) به گونه ای در بقیع آرمیده اند که یک فرد عادی در آن محل دفن شده است .

خدایا این چه ظلم نابخشودنی است که این حکومت سعودی مرتکب شده است ، باید کنار مرقد مطهر رسول اکرم(ص) دو خبیث و ملعون آنچنان با عزت و احترام مدفون شوند ولی دلبندان آن جناب مظلومانه و غریب در مکانی مدفون باشند که شبها چراغی بر سر مزارشان روشن نباشد.

 دیگر آنکه به مرقد مطهر پیامبر اکرم (ص) برگردیم که با رسیدن به مقابل مرقد مطهر مامورین سعودی با بی احترامی زائرین را ازمقابل آن جناب می رانند و در ادامه عبور به قبر اولین خبیث می رسیم و ما برای امتحان مامورین لحظاتی را آنجا در مقابل ماندیم ولی متعرض ما نشدند  ، مامورین ایستادن مقابل پیامبر را حرام می خواندند ولی ایستادن جلو هرکدام از ملعونین عمر و ابوبکر حرام نبود .

آنجا بود که عملاً متوجه شدم اول مظلوم معصوم شخص پیامبر(ص) می باشد که زائران آن جناب در مقابل مرقد مطهر قادر به خواندن زیارت نامه هم نیستند و بعید نیست به واسطه ی وجود آن نابخردان مرقد مطهر تا کنون باقی مانده است و چیزی که کمتر و یا اصلاً گفته نمی شود بیان مظلومیت رسول الله(ص) می باشد .

محل دفن حضرت زهرا (س)

مدینه اوج غربت و مظلومی پیامبر و آل رسول الله(ص) است ، در مدینه بسیاری از خواسته های شیعه ، گمشده های شیعه یادآور می شوند و با دیدن مرقد مطهر اول سئوالی که خواستم از آن جناب بپرسم مزار گمشده ی حضرت زهرا(س) بود ، دائماً زمزمه ام این بود که خدایا فرزند رسول اکرم(ص) کجاست .

یکی از مکانهایی که احتمال آن می دهند حضرت آنجا مدفون باشد بین منبر و محراب و یا بین محراب و مرقد است ، با این افکار روزهای جمعه و شنبه و یکشنبه17 و 18 و 19/9/1385 را به زیارت حرم مطهر و ائمه بقیع و مساجد امام علی(ع) ، مباهله(اجابه) و غمامه رفتیم آقای انصاری توضیحات خوبی برای جمع کاروان دادند .

آقای مهدی آسا صدای خوبی داشت و دعاها را با صدایی جذاب و دلنشین میخواند و من نیز با خواندن مرثیه توسط هرکدام از مداحان و دیدن فضای هرکدام از محلهای مورد نظر از قبیل ائمه بقیع(ع) و مساجد موجود در مدینه ، جای جای مدینه و هوای دلنشین و معطر آن دلم را به کنار روح مطهر پیامبر گرامی اسلام حضرت محمد(ص) می کشانید و روح و روانم را جلا  می بخشید .   

خدا را شکر و سپاس می گویم که این توفیق به من دست داد تا به این مکان مبارک رسیدم و روحم را با فضای عطر آگین مدینه ، شهر پیامبر آرام کرده باشم و دوست دارم تا زمانی که اینجا هستم لحظات با معنویت و عرفانی آنجا را با تمام وجود احساس کرده باشم و کوله باری پر از مهر و صفای مدینه را با خود به وطنم ببرم ، اگر خدا بخواهدکه انشاءالله خواهد خواست .

20 / 9 / 1385 دوشنبه صبح ساعت یازده از هتل به طرف حرم مطهر پیامبر اعظم(ص) رفتم بعد از گذشت چهار روز که در مدینه بودم توانستم نزدیک به یکساعت ونیم بین منبر و محراب نمازهای زیادی بخوانم برای پدرم ، محمدرضا برادرم ، خانواده ام ، فرزندانم ، داماد و عروسم ، فامیلهای نزدیک و دور ، دوستان شهید و دوستان زنده ام ، برای همه ی کسانی که التماس دعا گفته اند ، آنجا برای بسیاری از بندگان خدا نماز و دعا و استغاثه نمودم چونکه میدانستم این مکان از پاک ترین و متبرک ترین و مقدس ترین سرزمینهای عالم است .   

سعادت شرف حضور

نزدیک به منبر پیامبر رسیدم با پلاستیک ضخیمی به شکل پرده مسیر آن را سد کرده بودند چند دقیقه ای پشت پرده زیارت پیامبر(ص) را خواندم و از اینکه زیارت منبر و محراب از نزدیک نصیبم نمی شود بسیار گریه و استغاثه کردم و ازآن حضرت عاجزانه خواستم هرچه زودتر زیارت را نصیبم بگرداند ، یک لحظه احساس کردم پرده کوتاه تر شده و می توانم از روی آن بگذرم که من هم لحظه را درنگ نکردم و از روی آن گذشتم و جلو منبر فرود آمدم .

اولین لحظه ی رسیدنم به سجده افتادم و گریه بسیاری کردم زیرا اصلاً باورم نمی شد توانسته باشم من در قطعه ای از زمین قرار گرفته باشم که پیامبر فرموده بین منبر و بیت من قطعه ای از بهشت است ، من به مدت یکساعت ونیم جلو منبر و کنار منبر و محراب نمازهای زیادی خواندم ، با گذشت چند روز از وقوف در مدینه امروز روح و روانم آرام گرفت و آرامشی به من دست داد .

خدا و پیامبر را بسیار شکر و سپاس گفتم ، خدایا از تو متشکرم و با تمام وجود تو را سپاس می گویم که به آرزویم رسیدم و توانستم ارادتم را نه چندان کامل بلکه در حد توان انجام داده باشم ، مکانی که بسیاری از مسلمانان آرزو می کنند لحظاتی راآنجا باشند ، آنجا بسیار صفا کردم و راز و نیازهای زیادی با خدا و رسولش نمودم .

آنجا از فضای معنوی خاصی برخوردار بود از خوشحالی می خواستم پرواز کنم پرواز به افقهایی که تا کنون نپیموده بودم ، طراوت و پاکی فضای آنجا قابل وصف نیست ، آنجا غذای روح کامل است ، آنجا روح جسم را با سبکبالی با خود می کشد و جسم نیز از شوق وصال ، عاشقانه به روی نرمترین و زیباترین قطعه ای از خلقت حرکت می کند ، توصیفهای نوشتنی با بودن حضور در مکان مقدس زایدالوصف است .

در این مکان شریف دل راههای وصال را به سرعت کشف و متصل به آنها می شود ، ازجمله آنها همنشینی با ائمه اطهار(ع) که آنجا بوی خوش آن عزیزان به مشام می رسد ، دیگر آنکه آن مکان مطهرآغشته به قدوم پاک و مطهر حضرت جبرئیل امین(ع) و دیگر ملائکه مقرب بوده است و باب جبرئیل گویای این ادعا می باشد .

عصر ساعت 14 برای زیارت دوره به کوه احد و مساجد صبعه (ذوقبله التین ،  امام علی(ع) ، حضرت فاطمه(س) ،  سلمان ،  فتح ، و دیدن مسجد عمرملعون ، عثمان ملعون و خبیث ) رفتیم .

بنای مسجد قبا و شیرین شدن آب چاه

مسجد قبا و وقایع آن بسیار جذاب و شنیدنی است ، آنجا مردمانی آرام ، خداپرست و مؤمن دارد ، حضرت پیامبر هنگام هجرت از مکه به مدینه سر راه چند روزی را در آنجا اطراق می کند ، مردمان آنجا از پیامبر به خوبی و تمام و کمال پذیرایی میکنند ، مردم دسته جمعی به پیامبر ایمان می آورند ، عشق و علاقه آنها به وجود مبارک لحظه به لحظه بیشتر می شود ، از پیامبر در خواست می کنند یادگاری و اثر جاودانی را در آنجا از خود به جا بگذارد .

پیامبر نیز با کمک مردم مسجد قبا را بنا می کنند ، عشق و علاقه مردم به پیامبر و پیامبر به مردم در محل قبا بسیار وافر است و بارها پیامبر علاقه خود را به آنجا و مردمانش ابراز داشته اند ، در آن محل چاه آبی است که قابل خوردن نیست و بسیار شور است که آن جناب به فرمان خداوند متعال آب دهانش را به داخل چاه اندخت و پس از آن ، آب چاه برای همیشه شیرین و گوارا گشت .

آن حضرت در طول عمر خود معمولاً روزهای شنبه ویا دوشنبه را به این مسجد آمده و از فضیلتهای مسجد اینکه حضرت فرموده هرکسی دو رکعت نماز در این مسجد بخواند ثواب آن برابر با یک حج عمره است .  

بعد از آمدن از زیارت دوره ساعت بیست به هتل رسیدیم همه شبها در مدینه ساعت 21 الی 30/21 جلسه کاروان برگزار می شد که در جلسه روحانیون کاروان سخنرانی هایی داشتند و انجام اعمال حج را آموزش می دادند ، آقایان رکنی ، بیدلی و دکتر عیدیان توضیحات و صحبتهایی جهت بهتر شدن سفر و هماهنگی کاروان داشتند و گاهی اوقات سید سعید صفویان مداحی نیز می نمودند ، در این شب به جهت خستگی کاروانیان جلسه شب برگزار نشد .

نماز جماعت با اهل تسنن

یک مطلب مهم برای حجاج اینکه هنگام ورود به مدینه منوره و مکه مکرمه جهت شرکت حجاج در نماز جماعت همانگونه که اهل تسنن نماز می خوانند ما نیز می توانیم به امامت آنها اقتدا کرده و به نماز جماعت بایستیم و بزرگترین ثواب در این امر است و قبل از عزیمت زائرین ، مدیران محترم کاروانها باید این مطلب را به زائرین محترم تذکر داده  باشند .

امام صادق(ع) می فرمایند زمانی که شیعیان ما در جماعتی از اهل تسنن باشند جهت حفظ وحدت مسلمین همه در یک صف به نماز جماعت بایستند و هر کاری که اهل تسنن کردند آنها نیز انجام بدهند و افراد شیعه شرکت کننده در جماعت همانند سربازی هستند که در صف اول خط مقدم جهاد با کفار در حال نبرد می باشند و اجر و پاداش بسیاری دارد بنا بر این هنگامی که زائران به آنجا رسیدند حتماً در نماز جماعت شرکت کنند و هیچ شکی به دل راه ندهند که با هر وعده شرکت در نماز جماعت ثوابش برابر با شرکت در جهاد با کفار و در صف خط مقدم است .

سه شنبه 21/9/85 به زیارت مرقد مطهر پیامبر اکرم (ص) رفتم این مرتبه نیز همانند دفعه قبل  نزدیک به یک ساعت و نیم بین منبر و محراب نماز خواندم عبادت می کردم و جلای روح می نمودم ، دوست داشتم در مدتی که آنجا هستم ناخالصی های روح وروانم را از درون محوکرده و بتوانم آنگونه باشم که رسول اکرم(ص) شفارش نموده است .

پایم که به آنجا میرسید فرصت را از دست نمی دادم و سریعاً نماز و دعا را شروع می کردم سجده های مکرر ذوق و شوقم را برای راهیابی به قربش ، نهایت علاقه و آرزویم بود که با اخلاص و پاکی نییت حبیبم را ملاقات کنم ، می خواستم هرچه که شنیده ام آنجا عمل کرده باشم .

 بعد از انجام نماز موقع بیرون رفتن از باب جنت گذشتم وعبور از باب جنت برایم بسیار لذت بخش و مسرور از این عمل خود بودم ، موقع عبور از آن با ذکر بسم الله الرحمن الرحیم عبور نمودم .

با حرکت به طرف مرقد پیامبر زیارت پیامبر(ص) و حضرت زهرا(س) و ائمه بقیع(ع) را خواندم و از باب بقیع خارج شدم ، شب دعای توسل توسط حاج رضا رکنی خوانده شد .

طواف به عشق پیامبر

زمان به سرعت می گذشت ، سه روز دیگر باید به مکه می رفتیم به این جهت تصمیم گرفتم سه شب باقیمانده را هر شب یک دور کامل به دور مسجد نبوی طواف کرده باشم و هدفم از این طواف به نییت فدا شدن در راه پیامبر(ص) ، خاندان پیامبر(ص) ، قربانی صفای پیامبر(ص) شده باشم و به این نییت خود افتخار می کنم و دوست دارم و از خداوند متعال می خواهم تا زنده ام در این عقیده و آرمان باقی بمانم ، شب اول خودم به تنهایی رفتم وساعت یک و نیم شب به هتل برگشتم .

باید در خصوص طواف گفته باشم که آدمی عمری را به عشق و علاقه به حبیب خود سپری می کند ، زمانی که به حبیب خود رسید چه باید کرد تا به حبیب محبت و صداقت را با عمل خود به اثبات برساند و آرزوی وصال به درجه صداقت و حق الیقین برسد ، من نیز با این تفکرات طواف عشق نمودم تا حبیب دل و آرامش جان ، ترنمی از آرامش روح و روان را نصیب این حقیر بگرداند .

 22/9/85 امروز روزه مستحبی گرفتم (مستحب است در مکه و مدینه سه روز روزه گرفته شود) به مسجد نبوی رفتم ، از باب السلام وارد شدم وراه مستقیماً به طرف مرقد مطهر منتهی می شود و آن طرف از باب بقیع درب خروج است ، بین راه زیارت پیامبر اکرم(ص) و حضرت زهرا(س) و ائمه بقیع(ع) را خواندم ، بعد از برگشتن به هتل( وسائل) ساک ها را بسته بندی کرده و تحویل عوامل کاروان دادیم ، یکمرتبه دیگر نیز آخر شب توسط همسرم به طواف حرم نبوی رفتیم وساعت یک نیمه شب به هتل برگشتیم ، در این روز حدوداً یک ساعت و سی دقیقه بین منبر و محراب نماز و دعا خواندم .

23/9/85 صبح زود به حرم و زیارت پیامبر اکرم(ص) رفتم ، و زیارت حضرت زهرا(س) و ائمه بقیع(ع) را خواندم ، قبل از ظهر به حرم دسته جمعی با برادران حاج امیر هدایتی و حاج محمد علی اخوی خودم ـ حاج حسین حاتمی ـ حاج هوشنگ حویزاوی - حاج عبدالرضا آتش زر رفتیم که در این روزکیف جانمازی و مدارک خود راگم کردم و همان جا نذر کردم بعد از پیدا شدنشان سه روز روزه بگیرم و با این کار برای خودم اجبار کردم روزدار باشم .

بعد از گذشت یک ساعت حسین حاتمی آن را پیدا کرد ، شب دعای کمیل در بین الحرمین از طرف بعثه مقام معظم رهبری خوانده شد ، که خواندن دعای کمیل آن هم در سرزمینی که مولا علی(ع) آن را زمزمه کرده باشد حال و هوای دیگری دارد ، در این روز نیز روزه بودم .

آخرین طواف عشق به دور حبیب

بعد از صرف شام و استراحت مختصر به اتفاق همسرم از هتل خارج شدیم برای آخرین بار باید طواف عشق می نمودم آخر معلوم نبود بار دیگر این مکان مقدس را زیارت می کنم یا نه ، قدمها و نفس زدنهایم با دیگر شبها متفاوت بود این شب ، شب وداع و جدایی از آقای هردوعالم بود ، این شب سرآغاز فراق و دوری بود ، دوست نداشتم زمان بگذرد ، می خواستم هرآنچه انجام می دهم از گذر زمان مبرا باشند چندین مرتبه سجده ها کردم ، در صحن حیاط مبارک به عناوین مختلف سجده ها میرفتم دیوارهای مسجد را قدم به قدم پشت سر می گذاشتم .

هر نقطه از آن برایم افقی از نور بود ، نورهایی را مجسم در روزنه های دیوارها می دیدم ، حلاوت مکان بسیار گیرا و دل ربا بود ، خدایا دل کندن سخت است ، مگر تو این فراق را بر ما آسان بگردانی ، دوست داشتم گردش چشمانم را به گونه ای بچرخانم که یک نقطه از مکان مقدس از جلو چشمانم بدون زیارت رد نشود ، این چرخش و طواف آخرین طواف عشق بود بنا بر این باید آخرین لحظات حضور در بیت حبیب و مولا به گونه ای دیگر رقم بخورد .

هرچه کند تر حرکت میکردیم زمان تند تر و فاصله طواف کمتر می نمود ، فقط آن لحظه را می توان گفت برای مدت زمان کوتاهی مست در عشق مولا به سر بردیم و چه بسا مولا نیز این فراق را به نوعی به ما منتقل می کرد .

روز وداع با مدینه

24/9/85 صبح جمعه ساعت 30/3 دقیقه بامداد به حرم رفتم دربهای ورود به طرف حرم پیامبر پر شده بودند ، جلو درب باب السلام نماز شب و نماز صبح را خواندم و بعد از زیارت مرقد مطهر پیامبر(ص)به هتل برگشتم .

بعد از نماز صبح دعای ندبه در هتل خوانده شد ، خواندن این دعا در مدینه حال و هوای مخصوص به خود را دارد ، یاد کردن آقا امام زمان(عج) درکنار مرقد پیامبر اکرم(ص) دل را بلکه روح و جسم را آسمانی میکند اینجا همه چیز با دیگر نقاط جهان فرق دارد ، ساعت 9 صبح  توسط حاج آقا مهدی آسا به حرم مطهر رفتیم و آنجا دعای وداع  پیامبر(ص) و ائمه بقیع (ع) را خواندیم .

حرکت به میقات

24/9/1385حدوداً ساعت سه بعد از ظهر به طرف مکه حرکت کردیم قبل از حرکت غسل کرده و لباس احرام به تن کردیم و با لباس احرام به مسجد شجره وارد شدیم .

(لازم به توضیح اینکه حجاجی که مدینه اول هستند در مسجد شجره محرم میشوند) بعد از انجام نماز های لازم ( سه نماز دو رکعتی ، دو رکعت به نییت محرم شدن جهت انجام حج عمره تمتع و دو رکعت به نییت تحییت مسجد شجره و دو رکعت به نییت نماز مافی ذمه) و بعد از خواندن نماز مغرب و عشاء محرم شده تلبیه خواندیم (لبیک اللهم لبیک ، لبیک لاشریک لک لبیک ، ان الحمد والنعمت لک والملک لاشریک لک لبیک ) بعد از نماز مغرب و عشا سوار اتوبوس شدیم و به طرف مکه مکرمه براه افتادیم بین راه چند مرتبه تلبیه را برای زائران خواندم و سرنشینان اتوبوس تکرار میکردند ، تلبیه تا رسیدن به اول مکه و دیدن دیوارهای شهر مکه ادامه داشت .

ورود به شهر مکه

ساعت 2 نیمه شب وارد شهر مکه شدیم ، حال و هوای مکه غیر قابل توصیف و بی حد و حساب بود ، شهر آرام بود فقط تردد ماشینها سکوت آرام شهر را می شکست با ورود به شهر انسان فقط خدا را توجه دارد ولا غیر ، فضای معنوی شهر بسیار زیاد است ، بعد از رفتن به هتل و تعیین اتاقهای نفرات و حدود یک ساعت استراحت ، ساعت 30/6 دقیقه صبح به طرف بیت الله الحرام براه افتادیم .

ورود به بیت الله الحرام

صبح روز شنبه حدوداًساعت 30/7 دقیقه به افق عربستان ، بیست و پنجم ذی القعده سال 1427 هجری قمری برابر با 25/9/1385 وارد حرم پاک و مطهر و امن الهی شدیم ، تمام کاروان سر ها را به پایین انداخته و کاروان از جسر باب السلام که محل دفن بت بزرگ (هبل) به دستور پیامبر اکرم(ص) میباشد وارد شدیم .

فضای معنوی خاصی حکم فرما بود ، همه سرها را به پایین انداخته و از روی پل باب السلام  ( جسر باب السلام ) وارد شدیم آقای بیدلی مدیر کاروان و آقای حجت الاسلام انصاری جلو همه ایستاده و کاروان را حرکت می دادند تا وارد بیت الله شدیم .  

همه سرها به پایین قدم بر می داشتیم اما این قدمها نه آن قدمهای همیشگی بودند بلکه این قدمها مسافرانش را به میعادگاه عشق میرسانید و عاشق را به وصال معشوق پیوند میداد .

قدمهای اول مسیر را طولانی جلوه میداد اما با گذشت اندک لحظاتی و گذشتن از جسر باب السلام و واردشدن به سالن بیت مطهر به یکباره فضا و محیط همگی جنب و جوش خاصی را بیان مینمود ، هنوز سرها به پایین در حال حرکت بودیم از قبل آقای بیدلی به ما گفت اشخاصی که اول مرتبه مشرف میشوند بیشتر مواظبت بکنند به این جهت من نیز جزء مرتبه اولی ها بودم سرم را بلند نمی کردم و سر به پایین و چشمانم نوک انگشتان پایم را نشانه رفته بود .

در حال حرکت فقط میگریستم و اشک از چشمانم روان میگشت در این حالت مهار جسم و روح قابل کنترل نیست زیرا روح و جسمی که سالها به عشق این منزلگاه رکوع و سجده ها رفته اکنون به یار و خانه یار رسیده و ارادت و خضوع به بی انتهاء میرسد ، همانطور که قدم برمیداشتیم احساس میکردم فضا و محیط اطراف در حالت و مقیاس کوچکتری نمایان میشوند .

استقبال مکان مقدس از زائرین بیت الله

 تا اینکه از پله های سالن پایین رفتیم و وارد صحن اصلی بیت ا... شدیم اولین قدمی را که روی سنگ فرشهای آن گذاشتیم با وجود دوری چند ده متری با کعبه احساس کردم دیوار کعبه به رویم سایه انداخت ، حیاط و صحن مبارک بسیار کوچک و کوچکتر میشدند به گونه ای که به یکباره در ذهنم گذشت خدایا چیزی که قبلاً در عکسها و فیلمها مشاهده نموده ام اکنون اینگونه نیست .

خجالت زده و شرمنده از تشرف و حضور در بیت معبود بودم ، حالتم به گونه ای بود که صورتم بلکه تمام بدنم خیس عرق شده بود ، چند قدم در صحن مبارک به پیش رفتیم هنوز مات و مبهوت از وضعیت موجودکه خدایا این چه حکمت است که اینگونه محیط را می بینم در این افکار غوطه ور بودم که صدای آقای بیدلی زنجیر افکارم را برید و گفت همه به سجده بروید .

تاکنون هر چه گذشته بود یکطرف و اکنون سجده رفتن به روی سنگهای مرمر و سفید بیت ا... نیز یکطرف ، تاکنون چگونه بودم و اکنون چطور شدم ، آری با شنیدن صدای رئیس کاروان خود را به روی سنگ فرشهای صحن مبارک انداختم و به سجده رفتم و همانند شناگری که از ارتفاعات بلند خود را به درون آب می اندازد من نیز اینگونه به شنای بارگاه ملکوت رفتم ، باید در اقیانوس مواج با روح الامین شنا کرد ، باید زیرآبیهای متنوع و پر شوری را آفرید .

 این اقیانوس نفس گیر نیست بلکه روح و جسم را نوازش می دهد ،این اقیانوس محیط به عالم است ، موجهای آن بی آزاراست ، این اقیانوس با معنا و دل چسب است ، مواد تشکیل دهنده ی اقیانوس ، القاب پاک و مطهر حضرت دوست را آفریده است .

به جرأت میتوان گفت با انداختن خود در اقیانوس عرفان کائنات ، آدمی به صفایی میرسد که توصیف آن بی حد و بی انتهاء است ، در حالت سجده لحظاتی را سپری نمودیم .

استجابت دعای شخصی که اول مرتبه است

از قبل میدانستم در روایات و احادیث گفته اند حاجی اول بار که به مکه مکرمه مشرف می شود اولین دعایش (انشاء ا.. ) مستجاب خواهد شد ، من نیز اول کلمات بر زبانم حمد و شکر و ثنای خداوند منان از توفیق شرف حضور به کویش را ضمضمه میکردم ، بعد اولین خواسته ام را از خداوند متعال بر زبان راندم و در ادامه هرچه از او خواستم همه با خشوع و خضوع بیان میشدند .

دائماً تکرار میکردم خدایا از تو شرمنده ام این خواسته را دارم ، هرچه از او خواستم همه در جهت تقرب و وصال به او بود ، شرم داشتم خواسته های مادی خود را بیان کنم  فقط از او طلب میکردم خدایی باشم و در وجودش ذوب گردم ، تمام خواسته هایم طلب معرفت وشعور انسانی  بود و طلب عفو و مغفرت و پیوستن به کوی یار را آرزو میکردم و به درگاهش عرضه مینمودم .

این را مطمئنم حتی یک خواسته مادی از درگاهش ننمودم زیرا محیط مملو از معنویت و دلدادگی و اجازه ی مادی شدن را نمیداد ، بعد از گذشت لحظاتی دعا برای خانواده، فامیل ، دوستان و آشنایان نمودم ، همه را دعا کردم سلامتی همه را از درگاهش آرزو نمودم ، بسیاری از ملتمسان دعا را یاد نمودم .

پیشوازی کعبه

سر از سجده برداشتم ، کعبه بسیار بزرگ و نزدیک اما صحن مطهر بسیارکوچک مینمود ، خود را بسیار نزدیک به کعبه میدیدم در صورتی که دفعات بعد برایمان اینگونه نبود خدایا چه حکمت است امکان دارد کعبه به پیشواز زائرش بیاید با برداشتن چند قدم سریعاً به محدوده ی مخصوص طواف حج وارد شدیم از سنگ حجرالاسود شروع به طواف و دیگر اعمال را به پیش بردیم .

اما بعد از اینکه به خود آمدم و مقداری آرامش به من دست داد ، محیط بیت ا... و حوادث پیش آمده برای خود را مرور کردم ، و تنها نتیجه ام این بود که زمان وارد شدن به بیت ا... ، کعبه و خانه پاک و مطهر به پیشواز و استقبال از حاجی می آید ، که این استقبال را به گونه ای حاجی باید متوجه شود و آن کوچک نمایاندن موقت محیط در برابر فرد است .

و شاید سایه انداختن کعبه به روی حاجی ، بتوان تصور نمود کعبه از شوق دیدن حاجی میخواهد او را در بغل بگیرد و بفشارد ، هفت طواف عشق به گونه ای سپری میشود که گویی کعبه سرشار از شادی و سرور دیدار دوست ، و دوست مست از وصال و سعادت تشرف و حضور گشته اند .      

هواخواه توام جانا و می دانم که می دانی      

                             که هم نادیده می بینی و هم ننوشته می خوانی                     

من مطمئنم هیچ قلم و مرکبی قدرت بیان و نگارش روی هیچ کاغذی را ندارد که بتواند حالات طرفین را بیان کند (مگر خود در آن مکان مقدس حاضر شده و از نزدیک مشاهده بنماید) و میتوان گفت که ذوب شدن در همدیگر است .

با گذشت زمان محیط اطراف به حالت اصلی خود نمودار گشت ، آنگونه شد که مرتبه های بعد وارد صحن مطهر که میشدیم به راحتی نمیتوانستیم مسیر را طی کنیم و فضا در این حالت نیز به گونه ی دیگری بود ، بسیار باز و دل انگیز جلوه میکرد .

شفابخشی آب زمزم

با نییت طواف حج عمره ی تمتع  هفت دور طواف به دورکعبه و نماز طواف کردیم ، آب زمزم خوردم و سرم را با آب شستشو دادم ، خدایا آب هم غیر از آبهای دیگر است ، آب به تنهایی شفابخش است و دلنواز ، آب زمزم بهترین آرام بخش عالم است ، در آن شلوغی جمعیت خوردن آب بهترین و شیرین ترین نوشیدنی دنیا است و گفته اند قبلاً افرادی توانسته اند مدت زیادی فقط با نوشیدن آب زمزم زنده بمانند و اخیراً پزشکان دریافته اند در کل عالم همانند آب زمزم یافت نمی شود و فقط مخصوص به خود است و بی همتا .

بعد از آن سعی بین صفا و مروه را انجام داده و در پایان سعی ، از طرف مروه بیرون آمده و تقصیر کردیم آنجا همسرم را دیدم و همدیگر را تبریک گفتیم و با بسیاری از حجاج روبوسی کردیم آنجا حج عمره ی تمتع به پایان رسید و با اتوبوس به سمت هتل حرکت کردیم .

تقریباً ساعت 30/11 دقیقه صبح به هتل رسیدیم ، شب چند تن از حجاج که سن بالایی داشتند آنها را به بیت الله بردیم و اعمالشان را با کمک چند تن دیگر از برادران بجا آوردند ، مادرم و حاجیه زهرا نیز آمدند .

26/9/85 این روز را روزه گرفتم و شب به همراه خانواده به بیت الله رفتیم ، هرکدام از اعضاء خانواده یک جزء قرآن خواندیم و اولین نماز شب را در بیت الله الحرام خواندم .

 روز بعد دوشنبه27/9/85  به اتفاق برادرن حاج عبدالامیر هدایتی ـ حاج حسین حاتمی ـ حاج محمد علی روزه گرفتیم ، شب ساعت 21 دسته جمعی به خانه ی خدا رفتیم به اتفاق خانواده به پشت بام بیت الله رفتیم صحنه ای بسیار جذاب و مفرح چشم ها را نوازش می داد ، دعای مستجیر را به اتفاق کاروان در طبقه اول بیت خواندیم و بعد به صحن مبارک رفتیم .

زیارت کعبه

به اتفاق خانواده به سمت کعبه روان شدیم با یک نیم طواف به جلو درب کعبه رسیدیم با رسیدن به آنجا ، انسان ناخواسته به عظمت کبریایی سجده می کند و عظمت خدا را به نظاره می افتد ، با رسیدن به دیوار کعبه و نگاه به آن دل کاملاً آرام ومطمئن می گردد ، به جراءت می توان گفت هیچ جایی از دنیا ، عظمت ، حرمت ، مقام و قداست این مکان ورمجموعه را ندارد .

محوریت کعبه در کل عالم

حضرت ابراهیم مأمور ساختن خانهْ خدا گردید ، طراح اصلی کعبه خداوند متعال ، مأمور رسم طرح حضرت جبرییل امین ، معمار بناء حضرت ابراهیم خلیل و آماده کردن مصالح به عهدهْ حضرت اسماعیل نهاده شد ، این مکان باید تا روز قیامت مقدس و محل سجده گاه آدمیان قرار گیرد ، بدین منظور همهْ جوانب آن خاص و بدون نمونه در کل عالم باید باشد ، حضرت جبرییل امین به پیامبر خدا نازل شد و دستور الهی را به حضرت اعلام نمود و مواردی را به ایشان گوشزد نمود که همه باید تا آخرالزمان مکتوب و پابرجا بمانند ، آن جناب به حضرت فرمود یا ابراهیم این مکان ، مکانی است که حضرت آدم اول بار به فرمان خداوند متعال جان در کالبدش دمیده شد و به حرکت در آمد ، یا ابراهیم بدان این مکان بسیاری خصوصیتها دارد که در کل عالم نخواهی دید و آن اینکه این مکان (کعبه) به بیت المعمور ( خانه ای در آسمانها ، به همین شکل و اندازه که هیچ چیزی بین آنها واقع نشده است و به هم وصل شده اند ، این خانه متصل به قطعه ای از بهشت است ، ملائک شبانه روز به گِرد این خانه طواف خواهند نمود ) متصل است ، به آدمیان بگو هرگز چنین خانه ای در کل عالم بنا نخواهد شد ، هیچ ساختمانی همانند آن نخواهد شد ، محیط آن توسط ملائک متبرک و بدور از شیاطین واقع شده است ، تنها محلی است که دلها به هم در خواهند آمیخت ، قلبها از زنگار زشتی و پلیدی پاک خواهند شد و انسانها بدون اراده به عبودیت پروردگار عالم گواهی خواهند داد                          این خانه محور تمامی عالم است ، کل عالم در حال طواف به دور این خانه می باشد حتی گردش گرداب رو به پایین و گردش گردوغبار رو به بالا هردو به عشق طواف کعبه هم جهت با طواف به دور کعبه حرکت می کنند ، خدایا دیدن این عظمت انسان را به وجد می آورد ، با رسیدن انسان به دیوار کعبه تمامی سلولهای بدن به عبادت پروردگار مشغول می شوند ، این عمل غیر ارادی است و نیازی به تمرین و ممارست ندارد .

این مکان محور کل عالم است ، هر آنچه خلق شده همه به گرد و طواف این خانه مأمورند ، همه موجودات باید عبودیت به پروردگار عالم را اداء کنند و اصلاً امکان ندارد موجودی خارج از این منظومه ی طواف گردد ، همه هستی مطیع بلامنازع پروردگار خود هستند وما نیز با تمامی وجودِ خود سر به آستانش ساییده ایم ، در جلو درب کعبه نماز خواندیم و کعبه را زیارت کردیم .

مقام ابراهیم

سنگی به وسعت چهل یا پنجاه سانتی متر که جای دو پای راست و چپ روی آن فرورفته است ، سنگی که در مقطعی از زمان با شعور گشت ، موجود خلق شده ای که در مقطعی از زمان به اراده و فرمان خداوند متعال مطیع حضرت ابراهیم گشت ، حضرت به فرمان پروردگار عالم شروع به ساختن بنای کعبه نمود تا جایی که حضرت ابراهیم دستش می رسید مصالح را حضرت اسماعیل می آورد و حضرت ابراهیم خلیل مصالح را روی هم قرار می داد تا آنکه دست آن حضرت به دیوار نمی رسید .

آنگاه حضرت جبرئیل به فرمان خداوند متعال این سنگ را به حضرت داد تا ادامه کار برای او آسان گردد و باید یاد آور شد که معمار خانه کعبه حضرت ابراهیم خلیل و مدرس ایشان حضرت جبرئیل بوده است و در هر مرحله از کار مشکلی داشته حضرت جبرئیل یاری رسان آن حضرت بوده است .

حضرت ابراهیم روی سنگ می رفته و حضرت اسماعیل مصالح را به ایشان می داده است و سنگ به فرمان آن حضرت به هر سمت و جهتی که او نیاز داشته حرکت کرده است ، سنگ در مقطعی به فرمان خداوند یکتا شعور و درک اطاعت پذیری داشته و فرمانبرداری حضرت ابراهیم را می کرده است ، و مطلب بسیار مهمی که قابل ذکر اینکه سنگ از نظر جنس و سختی نوع در بالا ترین کیفیت قرار دارد .

اما علت فرورفتگی جای پا روی سنگ را فقط سنگینی و عظمت روحی حضرت ابراهیم باید دانست که باعث فرورفتگی شده است و در آن مقطع سنگ چونکه با شعور بود و حقیقت را می فهمید قدرت تحمل آن شخصیت بزرگوار را نداشت و زیر بار آن مقام اظهار شکستگی و عجز نمود و باید آیندگان این را به عینیت می دیدند که سنگینی عظمت روحی هر شخصیت خدا پرست را هیچ موجودی در عالم قدرت تحمل کشیدن آن عظمت را ندارد و با این اوصاف سنگ در مجموعه ای شیشه ای قرار گرفت تا هرکس برای انجام حج به آنجا می رود بداند که او نیز می تواند عظمتش به اینگونه رخسار نماید ، مقام حضرت ابراهیم را زیارت کردیم طواف را ادامه دادیم به نزدیک حجرالاسود رسیدیم .

زیارت حجرالاسود

سنگ سیاهی که در گوشه کعبه نزدیک به درب آن نصب گردیده است ، حضرت ابراهیم بنای کعبه را به اتمام رسانید به فرمان خداوند متعال به او امر شد شروع و مبداء حرکت طواف را مشخص کند که این مبداء همه چیز می شود ، این مبداء و آغاز حرمتها ، حقیقتها ، صداقتها ، ایمان آوردگان ، موحدان ، عبادت کنندگان ، خداجویان ، سالکان ، راسخان و مبداء هرچه خوبی در عالم است و مبداء همه دستورات الهی گشت ، او می خواست سنگی را پیدا کند تا اینهمه بار عظمت را تحمل کشیدن داشته باشد .

حضرت بسیار گشت و شاید همه جا را روی زمین پی جور شد ولی چیزی که بتواند همتای حرمت این مکان و با این وظیفه سنگین بیابد پیدا نکرد ، هرچه گشت بیشتر ناامید از دنیای خاکی شد ، سپس به خداوند متعال عرضه داشت پروردگارا این بنده ی تو ماءیوس از پیدا کردن قطعه ای است که بتواند اینگونه خصوصیات را داشته باشد همانگونه که همیشه مرا یاری فرموده ای اکنون یاری و لطف فرموده خود آن قطعه را مشخص بفرما ، آنگاه به فرمان خداوند متعال حضرت جبرئیل سنگی سفید رنگ از بهشت برای آن حضرت آورد و امر شد این سنگ را مبداء طواف قرار بده ، حضرت نیز سنگ را بنا نمود .

خصوصیت سنگ حجرالاسود

این سنگ خصوصیتی دارد که هیچ موجودی روی کره ی خاکی آن قدرت و صفت را ندارد ، این سنگ قدرتی در خود نهفته دارد که هرکس به آن دست بزند گناهانش را بلعیده و به خود منتقل می کند و طرف مقابل از گناه پاک می شود .

با تماسهای مکرر مردمان به این سنگ سفید کمکم رنگ آن تیره و تیره تر شد تا اینکه رنگ آن کاملاً سیاه گردید و به روایت امام سجاد(ع) می فرمایند : حجرالاسود همانند دست خدا است .

این حقیر با توجه به احادیث شریف ائمه معصوم(ع) دریافتم زائر سعی برآن داشته باشد حجرالاسود را زیارت کرده تا انشاء الله گناهانش پاک گردند ، زیرا در این دنیای مادی پاک شدن به راحتی صورت نمی گیرد و پاک شدن از گناه مراحل سختی را باید طی کرد تا به پاکی روح و جسم رسید .

محلی که این سنگ واقع شده پاک و مقدس میباشد و بلعیدن گناهان به واسطه آن بهترین موقعیت برای حجاج بوجود آمده است که باید خود را به سنگ حجرالاسود رسانده به این نییت که با تماس و دست زدن به آن خود را پاک و مطهر گردانید و بتوانیم از نعمتهای بدست آمده نهایت استفاده را برده باشیم .

مقام حضرت ابراهیم را زیارت کردیم طواف را ادامه دادیم به نزدیک حجرالاسود رسیدیم حاجیه همسرم را گفتم من امشب می خواهم با خدای خود دست بدهم می خواهم دست خدا را در وجود خود روان کنم می خواهم خدایی باشم ، آیا چنین می شود آیا امکان دارد که من با این نییت که می خواهم با خدای خود دست بدهم و به سنگ حجر الاسود برسم ، آیا خواهم توانست زیارت کننده ی آن سفیر بهشتی باشم .

زیرا توقعی بسیار بزرگ و سنگین از موجودی بسیار ضعیف و ناتوان و بی مقدار ، خواسته بسیار گران قیمت و با ارزش است و در مقابل من هیچ می باشم و انتظار بالایی دارم و من تصمیم به رفتن گرفتم با چشمانی پر از اشک نام خدا را بر زبان راندم و حرکت کردیم و خود را به دیوار کعبه رساندیم بسیار گریه و زاری کردیم دیوار را بسیار بوسیدیم تمام صورت را به دیوار کعبه متبرک نمودیم .

دست که به دیوار رسید دل از کعبه جدا نمی شود ، جذابیت محیط نمی گذارد دستها از دیوار جدا شوند با جدا شدن از کعبه دل به دیوارش می چسبد و برای همیشه در روزنه های آن مأوا میکند. انسان دوست دارد همانگونه که کعبه را با گلاب قمصر می شویند ای کاش می شد این تن هم گلاب می شد و همراه با ذره های گلاب به درون ترک های ناپیدای دیوار رفته و همانجا مأوا می گرفتم زیرا این تنها آرزوی من در این دنیای خاکی است ، خدا را شکر و سپاس از اینکه به جایی که می خواستم رسیدم .

یعنی آخر خط ، خانه ی خدا ، برای من آخرخط است ، یک عمر خدا  خدا کردی و سجده ها نمودی و در سجده ها ناله ها کردی ، به عشق کعبه و خدای کعبه ، آری بعد از گذشت یک عمر بالاخره رسیدی ، علی چگونه می خواهی جدا شوی ، مگر می شود از خدا جدا شد ، وصف عشق و عاشقی حریمش بی انتها و وسعتش بی حد و حسر است دست ها را روی دیوار چسباندم ، صورت و سینه ام را چسبانیدم و خواستم هر چه که در دل دارم در یک آن به درگاه ملکوت عرضه شوند زیرا همه ی درد دلها را می خواستم به یکباره با این نییت که همه ی عواطف و خواسته هایم به بارگاه دوست منتقل شوند .

رسیدن به آنچه مقصود است

چند لحظه ای را با این منظور گذراندم بعد برای زیارت حجرالاسود ادامه راه دادیم ، هر چه جلوتر می رفتیم ازدحام جمعیت بیشتر و بیشتر می شد یک متر مانده به حجرالاسود همسرم گفت فشار جمعیت بسیار زیاد است نمی توانم ادامه بدهم ، من هم گفتم تو برو وعده ی دیدار ما زیر مهتابی سبز همدیگر را می بینیم .

جمعیت از چهار طرف فشار می دادند من هم اشک در چشمانم می خواستم به خدای خود برسم و اگر لیاقتی باشد اعلام وجود و ارائه عشق به صفای خود بکنم ، دستم را کشیدم چند سانتی متر مانده به حجرالاسود هر چه به خود فشار می دادم دستم نمی رسید خیلی تلاش کردم ولی بی فایده بود در همان لحظه قلبم شکست ، خدایا علی آنقدر گناهکار است و بی مقدار که لیاقت دست دادن را هم ندارد گریه می کردم و دستم را می کشیدم ولی فایده ای نداشت هر چه توان در بدنم بود به درون دستم روان کردم یک لحظه احساس کردم چند دم و بازدم دیگر در بدن ندارم و اگر ادامه بدهم جانم از نوک انگشتانم بیرون خواهد آمد تلاش بی فایده بود اجازه ی حضور صادر نشده است .

عشق به وصال از خود بی خودم کرده بود برایم بسیار سخت بود که به حقیقت یار نرسم کار را غیرممکن می دیدم و انتظار را بی فایده ، هنوز لیاقت تشرف به کمال نرسیده بود با وجودی که برایم بسیار سخت مینمود ولی برای برگشتن چاره ای نداشتم هنوز اذن وصال صادر نشده بود با قلبی شکسته و جسمی خسته برگشتم .

دو قدم عقب تر همسرم را دیدم انگار خدا درآنجا فضایی را برایمان خالی کرده بود با وجود ازدحام جمعیت فضا آنچنان باز و مفرح شده بود که براحتی با همدیگر رودررو صحبت می کردیم و آزادانه با تکان دادن پیراهن و دستها خود را خنک کردم ، همسرم گفت قدری استراحت کن و دوباره برو ، من بی اندازه ناراحت بودم که چرا لیاقت زیارت نداشتم .

نمی دانم چه شدکه در آن همه ازدحام متراکم جمعیت ، دوباره همسرم را دیدم ، نمی دانم چطور شد این یک اتفاق عجیب بود ، چند لحظه ای با هم گفتگو کردیم برایم بسیار سخت بود ، فقط گریه می کردم که چرا چنین شد ، همسرم با دیدن وضعیتم گفت می توانی دوباره بروی به او گفتم از خدا بخواه مرا ببخشد از خدا برایم طلب آمرزش کن شاید هنوز ناخالصی هایی دارم چند مرتبه از همسرم خواستم از خدا برایم طلب آمرزش بکند ، شاید با شفاعت همسرم خداوند متعال اجازه ی شرف یابی را صادر بکند .

دوباره به طرف مقصود به پرواز در آمدم دلم بسیار محزون و لرزان از نتیجه ی مجدد بود که خدایا من با این نییت و افکار به سوی تو می آیم آیا جایی در بارگاه تو برایم صادر شده است .

فشار و ازدحام جعیت از یک سو و فشار روحی و روانی از سوی دیگر دلم را به تپش انداخته بود ، نام خدا را بر زبان راندم و از سمت راست سنگ حرکت کردم خدایا از سمت چپ که لیاقت تو را نداشتم ، بارالها از سمت راست نصیبم کن که دیگر تاب و توان دوری را ندارم ،  همه ی سلولهای وجودم نالان به دیدار بودند ، با توکل به خدا حرکت کردم .

کم کم به سنگ بی همتا رسیدم ، دستم به روکش استیل روی سنگ خورد خدا را شکر و سپاس گفتم که توانستم به دست دوست برسم و ادامه ی آن با یاری خدا برایم محقق خواهد شد دستم را روی استیل آن می کشیدم و نامها و القاب الهی را برای خودم می خواندم و ترنم عشق می نمودم ، پیش می رفتم دستم به درون سنگ رسید دست راستم را درون آن کردم و سه مرتبه به آن کشیدم برایم کافی نبود باید با لبانم دست خدا را می بوسیدم  و می بوییدم .

سرم را به درون کوی یار کردم و سلام گفتم انعکاس صدایم را از درون آن احساس کردم خدایا چه می شنوم جوابی با صدای خودم می شنوم آری جوابی به بلندای تاریخ از درون سنگ برایم انشاء نمود وقرائت شد ، لبانم را به روی سنگ گذاشتم و چند مرتبه نقاط مختلف آن را می بوسیدم ، می بوییدم و می گریستم ، هر چه در دل داشتم به یکباره بر زبان راندم ، اول دعا و خواسته ام : 

« اللهم ارزقنا توفیق الشهاده فی سبیلک »  و بعد دعای دیگر برای سلامتی و حفظ خانواده ام ، پاکی در رفتار و کردارم ، خلوص نییت در اعمالم ، و بریدن از همه ی علائق به غیر از او ، برای سلامتی رهبر انقلاب آیت الله خامنه ای و شادی روح رهبر کبیر انقلاب خمینی(ره) وخشنودی آقا امام زمان(عج) و خلاصه هر چه آرزو در وجودم بود همه را جمع کردم و در طبقی پرازگلواژه های محبت به کویش آزین کردم و با ذکر خدایا شکر تقدیم به آستانش نمودم ، چندین مرتبه با گریه این جمله را تکرار نمودم .

دلم راضی نمی شد از آنجا جدا شوم ولی چاره ای نبود باید می رفتم تا راهی برای دیگر مشتاقان یار فراهم شود زیرا اگر چنین نکنم از همین جا اولین خسیسه ی بد ، گریبان گیرم می شود و آن خود خواهی بود ، بدین جهت سرم را بیرون آوردم و نگاه کردم همسرم هنوز هم چشمانش گرد شده انتظار برگشتنم را می کشید دستم را دراز کردم یکی از برادران سیاه پوست دید می خواهم برگردم دستم را گرفت وبیرون آمدم .

دوباره در محل قبلی به همسرم رسیدم ، خدایا این چه حکمتی بود در آن همه جمعیت همسرم گم نمی شد دوبار با رفتن و آمدن ها او جای خود ایستاده بود و اطرافش هیچکس نبود فضایی برایش باز شده بود که من بسیار متعجب بودم که خدایا این چه حکمت است ، به او رسیدم گفت چه خبر گفتم خدایا شکر رسیدم و آرزویم محقق شد .

خدا را شکر که زنم کمک خوبی در عبادتهایم به خدا است ، با همدیگر به راه افتادیم ، به جلو درب طلا رسیدیم . دستانم را باز کردم و او چند رکعت نماز خواند و بعد خودم نماز خواندم و به اتفاق به طرف خانه ی کعبه حرکت کردیم دیوار را می بوسیدم و می بوییدم ، دستها و صورتم را به آن می ساییدم ، پیشانیم را به روی آن گذاشتم و دائماً خدا را شکر و ثناءمی گفتم .

زیرا امشب سعادتی نصیبم شده بی حد و حساب ( خدا را شکر) خدایا من بی مقدار این لیاقت را به خود نمی دیدم چنین وارد حریم یار با چنین وضعیتی گردم باز هم خدا را شکر ، بعد از زیارت خانه ی خدا با یک طواف به سمت چراغ سبز رفتیم ، بعد از زیارت به اتفاق خانواده ، مادر و خواهرم حدوداً ساعت 2 بامداد به هتل برگشتیم .

28/9/85  امروز مقداری لباس و پیراهن خریدیم ، شب به اتفاق همسرم به بیت الله رفتیم هر دو نفر به نییت مستحبی برای پدرانمان هفت طواف و نماز به جا آوردیم حدوداً ساعت 30/1 دقیقه به هتل برگشتیم .

29/9/85  به اتفاق برادران امیر هدایتی ، حسین حاتمی ، محمد علی و خودم روزه گرفتیم ، شب به اتفاق خانواده به بیت ا... رفتیم طبقه ی بالا حدوداً دو ساعت نشستیم با خواندن دعا و قرائت قرآن زمان می گذشت و حاج محمد علی چند عکس یادگاری هم گرفت .

نییت خرید سوغات

30/9/85 در این روز روزه گرفتم و فقط همراه با همسرم به بازار رفتیم در بین راه با همدیگر صحبت می کردیم یکی از صحبتهایم با او این بود که ما برای خرید سوغات باید به بازار برویم بیا از این لحظات نیز که به بازار می رویم برایمان به عنوان عبادت به درگاه خداوند متعال محسوب گردد و نییت بکنیم که خداوندا ما به این نییت خرید می کنیم که زمان برگشت به دیارمان دوستان و آشنایان به زیارت قبولی می آیند و ما نیز باید هدیه ای از سرزمین وحی به آن عزیزان بدهیم .

ما به این نییت خرید بکنیم که هرکسی به دیدن ما می آید سوغات ما به عنوان تبرک و برکت در رزق و روزی آنها به منزلهایشان برود و از خداوند متعال در خواست بکنیم آنها نیز با بردن سوغات به منزلهایشان فضای عطرآگین مکه و مدینه را به منزلهایشان برده باشند و حقیقتی است که انسان می تواند از هر فرصتی برای عبادت به خداوند متعال استفاده ی لازم و کافی را ببرد .

دل دادن و دل سپردن 

1/10/85 امروز جمعه برای نماز جماعت مغرب و عشاء به مسجد محل رفتیم ، دل بستن ساده و دل دادن و دل سپردن هنر مردان خداست ، آری باید دل را به یار داد و دل را به معشوق سپرد ، زیرا اگر عشقی در میان باشد ، باید دل بجز بسته به حریم یار هیچ جای دیگری نباشد هرچه باشد او باشد و هر قراری باشد قرار با او منعقد گردد . 

نباید به جز او دل جایی دیگر سفر کند ، خدایا اگر از این محیط پاک و با صفا برمی گردم  می خواهم دلم را این جا بگذارم و جسمم را با خود ببرم ، می خواهم روحم را در حرم امن الهی ، بیت الله الحرام بگذارم خدایا بسیار آرزوها دارم ،یک آرزویم دیدن روی زیبای آقا امام زمان(عج) است .

به عشق دیدن رویت خدا ، خدا کردم                  هزار باره نشستم دعا و ناله ها کردم

آیا این خواسته از خواسته های قبل نا ممکن تر نیست (خدا می داند ) خواستم به زیارت پیامبر و ائمه ی بقیع بروم که رفتم ، خواستم به زیارت مکه مکرمه و بوییدن حجرالاسود برسم که به آن خواسته نیز نائل شدم ،آیا این خواسته ام نیز محقق می شود ، دیدن روی زیبای آقا امام زمان(عج) که نهایت آرزویم است .

من از غم وصال تو زدشت سرخ ارغوان        همیشه در سرم کشم عشق ولای یارمان

نماز جماعت مغرب و عشاء را در مسجد محل نزدیک به هتل رفتیم ، شب ساعت 30/11 دقیقه من به اتفاق همسر و  حاجیه مادرم به حرم رفتیم سه عدد روسری که برای بچه ها خریده بودیم با خود بردیم ، به حرم رسیدیم هر سه عدد روسری را با خود به کنار بیت بردم و آنها را از داخل کیسه در آوردم و کنار درب بیت و سمت  چپ حجر اسماعیل بین درب و حجر، هر سه عدد روسری را به خانه ی خدا متبرک نمودم .

چند رکعت نماز به نییت سه فرزند و داماد و عروس و به نییت پدر و مادر سید علی موتاب که التماس دعا گفته بود و برای خودم و پدرم خواندم در این چند روزی که به مکه مکرمه رسیده ایم چونکه شنیده ام آقا امام حسن عسکری(ع) عمل حج انجام نداده اند هرموقع طواف می نمودم آقا را در طوافهایم به همراه داشتم و به نیت ایشان طواف می نمودم و در این مدت حضور آن جناب از همراهان همیشگی من بود .

2/10/85 ساعت 8 صبح  جلسه ی توجیهی کاروان در خصوص اعمال روزهای حج تمتع برگزار شد ، ساعت 11 شب به اتفاق همسرم به حرم رفتیم بعد از زیارت کعبه از نزدیک و خواندن نماز مستحبی به همسرم گفتم دست ها و صورت و لباسهایت و چادرت را به کعبه متبرک کن انشاءالله حاجت ها بوسیله ی این توسلها برآورده به خیر گردند ، بعد از یک دور طواف به سمت مقام ابراهیم رفتیم آنرا نیز زیارت کردیم و بعد از آن عقب تر از مقام حضرت ابراهیم آمدیم دو رکعت نماز مستحبی و دو رکعت نماز به نییت پدرانمان و نماز شب را هر دو نفرمان خواندیم و مقداری گشت در بازار و ساعت 23/2 دقیقه نیمه شب بود که به هتل برگشتیم .

3/10/85 شب به اتفاق حاجیه مادرم ، حاجیه خواهرم و حاجیه همسرم به حرم رفتیم مادرم و همسرم نماز مستحبی در کنار کعبه خواندند و من حاجیه خواهرم را به کنار دیوار کعبه جنب درب کعبه بردم و آنجا دو رکعت نماز خواند و قبل از آن به مقام ابراهیم رفتیم و آنجا را نیز زیارت کردیم سپس به دیوار کعبه رسیدیم محل کوچکی را جهت خواندن دو رکعت نماز برایش باز کردم .

موقع نماز خواندنش مأموران سعودی چندین مرتبه متعرض می شدند که با دور شدن از محل و برگشت مجدد نمی گذاشتم اذیت شود سپس با یک دور طواف به دور کعبه مأمن آرزوی هر مسلمان و آرام کننده ی قلوب مؤمنین به محل قرار خود رسیدیم و آنجا همگی چند رکعت نماز خواندیم و ساعت 3 بامداد بود که به هتل برگشتیم.

آمادگی برای تشرف و حضور در عرفات

در این چند روز باقی مانده برای انجام اعمال حج تمتع فرصت خوبی است تا انسان خود را برای تشرف به دیار یار مهیا کند و بهترین موقعیت است تا انسان خود را دریابد که زمان رسیدن به عرفات چه می خواهد بکند ، چگونه آغاز کند ، از کجا شروع و به کجا منتهی شود ، با رسیدن به آن مکان مقدس از خدا چه بخواهیم ، چه بگوییم ، چگونه زمان را بگذرانیم ، لحظات آینده پیام خوش وصال را میدهد .

سفارشات در خصوص آن مکان مقدس را برای خود یاد آور شده تا چیزی جا نماند ، فرصت به نهایت خود رسیده است ، اگر غفلت شود یک عمر پشیمانی به همراه دارد ، قرار است پنج روز و چهار شب در صحرای عرفات و مشعر و منی به سر ببریم ، زمان شمارش معکوس را سر داده است ، سالهای انتظار به آخر رسیده و اکنون زمان عمل است ، اکنون زمان آن فرا رسیده که هر آنچه می خواسته ایم و آرزو داشته ایم به عرصه ظهور و پیوند متصل بکنیم .

اگرها و بایدهایی که شده بود ، خواسته ها و نیازهای درون و برون ، زمان اتصال به همه خوبیها در حال وقوع و تحقق است ، اگرآمادگی مهیا نشود بعد از گذشت زمان موعود حسرت و سرزنش بجای خواهد ماند ، سه روز باقی مانده باید برای آمادگی هرچه تمام تر بگذرد تا انشاء الله چیزی جا نماند و حسرت آن دلتنگی به همراه نیاورد .

حتماً بعد از پشت سر گذاشتن اعمال ، انسان چیزهایی می شنود که با خود می گوید ای کاش آنجا که بودم این می کردم و آن می کردم ولی چه سود که زمان از دست رفته و معلوم نیست موقعیتی برای تجدید خواسته ها پیش بیاید .

در طول مدت حضور سعی کنیم از کسالت و خستگی دور بوده و خود را آماده ی بودن در دریای بیکران معنویت بارگاه الهی مهیا کنیم ، زمان بدست آمده مناسب حال تقرب به اوست ، اما نخوت و سستی انسان را از انجام اعمال دور می کند و باید نهایت سعی و تلاش در دوری گرفتن از این خصوصیت در دوران انجام اعمال صورت بگیرد تا حلاوت و بوی خوش آن تا آخر عمر از یاد نرود .         

4/10 85 اتوبوس های مسیر را تعطیل کردند و آنها را جهت حرکت به سوی عرفات آماده می کنند ( پنجم ذی الحجه  1427هـ . ق) ما نیز امروز هتل نشین شدیم و نماز جماعت را به  مسجد محل رفتیم .  

5/10/85 تمام امروز و شب در هتل بودیم و تعطیلی اتوبوس های مسیر اکثریت زائران را خانه نشین کرده است ، بعد از ظهر همسرم اطلاع داد خانم موجودی معینه کاروان  گفته است امشب برای اعمال به دلیل ناراحتیش زودتر محرم می شود و ساعت 30/8 دقیقه شب به اتفاق شش نفر دیگر از خواهران و حاج آقا انصاری و مهدی آسا به طرف بیت الله به راه افتادیم جمعاً 16 نفر بودیم (به اتفاق حاج سید سعید صفوی و همسرش) کرایه ماشین برای هر نفر رفت سه ریال و برای برگشت چهار ریال دادیم .

حدوداً ساعت 10 شب به بیت الله رسیدیم قبل از ورود به بیت حاج آقا انصاری جمع خواهران را نییت حج تمتع داد و حرکت کردیم همسرم را جلوی خودم قرار دادم و هفت طواف حج تمتع را با خواندن دعاهای مخصوص هر کدام از طواف ها را بحمدالله انجام دادیم .

پشت مقام ابراهیم هر کدام دو رکعت نماز به نییت طواف حج تمتع به جای آوردند و من نیز طواف را به نییت مرحوم پدرم انجام دادم و نماز خواندم ، به آنها گفتم باید آب زمزم بخورند و من و سید سعید برای آنها آب آوردیم و خوردند سپس به اتفاق همه ی نفرات آقای انصاری نییت سعی صفا و مروه را به آنها داد ، سپس من با خواندن ذکر هر کدام از مرتبه های سعی بین صفا و مروه را برای دیگر همراهان می خواندم و دیگر همراهان نیز تکرار می کردند ، هفت مرتبه سعی با موفقیت به انجام رسید .

سپس به داخل بیت برگشتیم و آقای انصاری نییت طواف نساء و دو رکعت نماز طواف نساء را به آنها تفهیم نمود و با ذکر نام خداوند متعال و با توکل به ذات احدیت حرکت کردیم ، اذکار طواف را هفت مرتبه برایشان خواندم این مرتبه نیز همسرم را جلوی خودم گذاشتم دستانم را در اطرافش گذاشته بودم و تقریباً فضای کوچک و محدودی و شاید بهتر از دیگران برایش شده بود طواف ها انجام شد و نماز طواف را نیز خواندند .

من نییت هفت طواف را به نییت چهارده معصوم (ع) ، دوستان ، آشنایان، فامیل ، همکاران، دوستان شهیدم ، رفتگان ، ماندگان ، همه ی کسانی که آنها را می شناسم ، برای اجداد گذشته ام ، برای فرزندان و خانواده ام و برای نوادگانم که انشاءالله در آینده به دنیا می آیند را بجا آوردم و نماز را خواندم دائماً خدا را شکر می گفتم که به حمدالله با موفقیت اعمال را انجام داده بودند .

این هفت نفر محرم می مانند تا روز دهم ذی الحجه بعد از قربانی و انجام تقصیر از احرام خارج می شوند بعد از نماز آنها را به کنار آب زمزم بردم و چند لیوان آب برایشان آوردم و همه خوردند از بیت خارج شدیم و جلو باب السلام همه جمع شدیم و به هتل برگشتیم بعد از رسیدن به هتل ساعت 05/1 دقیقه را نشان می داد .

ما بسیار خسته شده بودیم ، به اتفاق همسرم وارد آسانسور شدیم ، طبقه ی چهارم همسرم خداحافظی کرد و رفت و من نیز طبقه ی ششم به اتاق رفتم بسیار خسته شده بودم واز تمام بدنم درد داشتم دستها، پاها و کمرم درد می کردند ولی به دلیل انجام کاری به این مهمی اصلاً سر از پا نمی شناختم و دائماً خدا را شکروسپاس میگفتم واز خداوند متعال شاکر بودم که همسرم توانسته بود یک مرحله از اعمالش را با موفقیت به انجام برساند .

به اتاق که رسیدم خواستم دوش آب گرمی بگیرم که حاج امیر بیدار بود و گفت این کار را نکن احتمال سرماخوردگی وجود دارد من نیز قبول کردم و لباسهایم را عوض کردم و با گذشت چند لحظه کوتاه به خواب رفتم .

6/10/85 بعد از نماز صبح حمام آب گرم گرفتم و لباسهایم را شستم ، ساعت هشت جلسه روزانه رفتیم و بعد از آن دوباره تا ظهر خوابیدم .

فرارسیدن روز موعود

7/10/85 برابر با هشتم ذی الحجه سال 1427 هجری قمری پنجشنبه صبح زود برای نماز بیدار شدم بعد از نماز ، غسل برای احرام حج تمتع نمودم و برای انجام اعمال حج تمتع باید مهیا میشدیم ، از صبح که بیدار شدم احساس میکردم امتحان سختی را در پیش دارم ، احساساتم قابل توصیف نبود ، خوشحال از این بودم که میخواهم به مرحله ای پا بگذارم و وارد شوم که سالها در انتظار آن بوده ام و حتماً آقا امام زمان(عج)  نیز آنجا حضور دارند .

این روز حجاج برای رفتن به عرفات آماده میشوند مطمئناً آقا با ما همراه خواهند بود و با جمع ما عبادت خواهند نمود او که باید عبادت شود خود نیز عبادت کننده است و همه با هم خدا را با الفاظ و زبانهای گوناگون میخوانند و پرستش خواهند نمود .

 من نیز در فکر آن بودم که من کجا و این مکان مقدس کجا ، آیا بنده لیاقت حضور در جمع عشاق الهی را دارم ، آیا من نیز جزو عبادت گنندگان عرفات و مشعر و منا و دیگر مناسک حج قرار خواهم گرفت ؟

خدایا این چه حکمت است که همه بندگانت را به این چنین تقدیری امر فرموده ای باید وقوفات انجام شود باید بیتوته نمود و منزلگاهها را درک کرد تا فرد حاجی بشویم وگرنه عمل حجی انجام نگردیده است ، همه مذاهب با مقداری اختلاف مناسک حج را انجام میدهند ، تا لحظاتی دیگر باید به عرفات برویم .

عرفات محلی که بطور یقین آقا امام زمان(عج) نیز وقوف عرفات را دارند و ای کاش می توانستم و لیاقت داشتم آقا را صاحب و مولایمان را ببینم ، زیرا سال ها این موقعیت را لحظه شماری کرده ام و آرزویم دیدار مولا و سرورمان حجه بن الحسن العسکری(عج) بوده است ، خدا کند که بیاید و خدا کند که به دیدارش نائل گردیم و دعا می کنم جمال مبارکش را زیارت کنیم (یا ارحم الراحمین ) خدا کند که به آرزویمان برسیم وگرنه...

برای وصل لاله ها گذر کن از سرای ما      ببین چه ها می کشم از این صحن و سرای ما

ورود به عرفات

حدوداً ساعت نزدیک به سه بعد از ظهراز هتل حرکت کردیم از نزدیکی های بیت الله نیت انجام حج تمتع نمودیم و تلبیه خواندیم و از آنجا به سوی عرفات حرکت کردیم نزدیکی های ساعت 4 بعد از ظهر روز پنجشنبه هشتم ذی الحجه به عرفات رسیدیم چند لحظه ای استراحت و تجدید وضو کردم نزدیک به غروب همسرم صدایم کرد و به کوه جبل الرحمه رفتیم و بعد از غروب برگشتیم .

بعد از برگشتن نماز جماعت خواندیم و بعد شام خوردیم ، بعد ازآن دعای کمیل خوانده شد سپس آقای انصاری مقداری دعا خواندند خواستم بخوابم ولی اصلاً نمی توانستم بخوابم ، از خودم می پرسیدم ، خدایا این سرزمین عرفات است ، این همان سرزمینی است که هر انسانی در این سرزمین و در این شب و فردایش مورد عفو و بخشش قرار می گیرد ؟

آری اینجا سرزمین بخشش و رحمت است سرزمینی که سالها در انتظار زیارت و حضور در این مکان را لحظه شماری کرده ام ، عرفات سرزمین عفو، عرفات سرزمین عرفان ، عرفات سرزمین نجات همه ی کسانی که گناهکارند و طلب بخشش از خدای رحمن دارند ، آری اینجا هر کس از خداوند رحمن طلب عفو کند بخشیده می شود .

و به من سفارش کرده اند موقعی که به عرفات رسیدم لحظه ها را از دست ندهم زیرا این لحظات تکرار نمی شوند و این شب در هر سال فقط یک بار است و دیگر نیست پس باید از لحظات فرصت طلبی کرد و استفاده ها برد و غرق در امواج عابدان این دیار گشت تا هر آنچه ملائک ، رحمت ، مغفرت و خوبی برای دیگران ثبت می کنند ما نیز جزو عبادت کنندگان محسوب شویم .

خدایا علاقه من در این سفر روحانی به حضور در این مکان مقدس همانند تشنه ای در صحرای بی آب است ، بسیار اشک ریختم تا به این دیار عزیز رسیدم ، دوست دارم تمام خواسته هایم را از خداوند متعال طلب کنم ، دوست دارم هر آنچه سالها در شبهای قدر از مولا و مقتدای خود خواسته ام در این مکان مقدس تکرار کنم ، حیف مفاتیحی در دست ندارم و زمان اندک مجال آن نمی دهد .

از خدا می خواهم هر آنچه را در شب های قدر از خداوند متعال خواسته ام همه را به لطف خود در این مکان مقدس به اجابت برساندو همه را با کرم خود در این شب برایم تکرار و مرحمت بفرماید و همه ی آن دعاها را شریک و همراه امشبم قرار دهند زیرا زمان کم است و خواسته ها فراوان ، پس خدایا به حرمت و کرامت این مکان عزیز و شریف قسمت می دهم مرا در زمره ی بخشوده شدگان این سرزمین قرار ده و مرا با اولیاء ، انبیاء ، صلحا ، علماء ، نجبا، شهداء و گریه کنندگان این سرزمین قرار بده و مرا همنشین با دوست داران این سرزمین در روز آخرت قرار بده ، به لطف خودت یا ارحم الراحمین .

شب عرفات

دعای کمیل بوسیله ی حاج رضا رکنی و مهدی آسا خوانده شد ، بعد از لحظاتی همراهان یکی پس از دیگری به خواب رفتند .

من هم برای چند لحظه ای سر به روی خاکهای رملی گذاشتم اما مگر این عاشق سرگشته می تواند چشمانش را ببندد ، مگر می شود با اینهمه انتظار و لحظه شماری به خواب رفت ، تمامی سلولهای بدنم جنب و جوش می کردند ، دوست داشتم عرفات خوردنی بود و من آن را به یکباره می خوردم ، اکثریت اعضاء کاروان به خواب رفته بودند بجز چند نفر به صورت پراکنده در حالت عبادت بودند ، زمزمه های ضعیفی از افراد شنیده می شد .

رازو نیازهای شب عرفات

من نیز به عشق مولا و خدای خود سر از خواب برداشتم ، می خواستم من نیز جزو عابدان عرفات باشم ، می خواستم جزو شب زنده داران عرفات باشم ، می خواستم امشب مرا جزو توقف کنندگان عرفات رقم بزنند ، بسیاری خواسته ها داشتم که باید به زبان بیاورم ، خدایا کمکم کن که این بنده ی بی مقدارت به تنهایی قادر به انجام اینهمه خواسته ها نیست ، اول بسیار دلهره داشتم و بعد از چند لحظاتی با توکل به خداوند متعال آرامش به من دست داد ، با آرزوی شفاعت ائمه(ع) و طلب مغفرت و استعانت از او شروع به عبادت نمودم .

زمزمه ها و خواهشهای درون ، راه تقرب به درگاه خداوند را آسان می کند و اینجاست که دوستان شناخته می شوند ، که من نیز آرزو داشتم جزو دوستان و آشنایان قرار بگیرم .

خدایا اینجا عرفات است ، سرزمین پاکیها ، سرزمین بخشش گناهان ، سرزمینی که حضرت آدم وحوا بعد از آمدن روی زمین با گذشت سیصد سال به همدیگر رسیدند ، سرزمین گذشت و دوری از بدیها ، سرزمین رحمت با کوه جبل الرحمه ، سرزمین خود شناسی ، سرزمین خدا شناسی ، سرزمینی که شیطان از آن بهره ای ندارد ، سرزمینی که هرکسی در این شب و روز وارد آن می شود گناهانش بخشوده میشوند ، سرزمین پیداکردن هر گمشده که آن گمشده ی اصلی خودمان هستیم ، ما گم شده ایم نه آن عزیز پنهان(امام عصر(عج)) .

منم منتظر همان طلوع آدینه                      که بانگ انالمهدی آید از کعبه

زمانی که همه به خواب رفتند از چادر بیرون آمدم زیراندازی جلو درب چادر گذاشته بودند چند چراغ در اطراف چادرها زده بودند نور چراغها محیط را نیمه روشن کرده بود اول مقداری دعا خواندم و بعد از آن نمازهای مستحبی برای آشنایان و خانواده ام خواندم ، نماز شبم را شروع به خواندن کردم محیط برایم بسیار با معنی شده بود ، فضا برایم بسیار معطر و با صفا بود به هیچ وجهی دوست نداشتم از آن فضای معنوی دور بشوم با هر بار نمازی که می خواندم دوست نداشتم نمازم به پایان برسد .

با هربار نییت کردن و الله اکبر گفتن عالم هستی برایم به گونه ای دیگر می گردید همه خلائق را صف اندر صف در حالت عبادت و استغفار به درگاه خداوند متعال می دیدم دوست نداشتم لحظات را از دست بدهم ، زمان را اندک و فرصت را بسیار کوتاه می دیدم نماز می خواندم ولی دلهره ام از جاماندن از قافله بود باید سوار بر امواج دریا می شدم و با قافله عشق حرکت می کردم ، فکر می کردم اگر در زمانهای گذشته در زمان حیات هرکدام از ائمه معصوم(ع) نبوده ام اما اکنون بوی معطرهمه ی معصومین(ع) را در عرفات احساس می کردم .

علی الخصوص خیمه ام را در نزدیکی خیمه ی آقا امام زمان(عج) احساس می کردم و باید لحظات را از دست ندهم زیرا دوست داشتم از دعا کنندگان همراه با آقا امام زمان(عج) باشم با هر بار سجده ها و بلندشدنها گریه هایم بیشتر و بلندتر می شدند تا به نهایت کار به جایی رسید که کنترل آرام گریه کردن را نداشتم و بغض درونم شکسته شده بود و به هیچ وجهی نمی خواستم از عالم ملکوتی عرفات بیرون بروم ، آرزو داشتم نمازم هرگز به پایان نرسند ولی مگر می شود ، باید حقیقت را پذیرفت و گذشت زمان از مقدرات الهی است که باید چنین باشد .

آن شب بسیار صفا کردم ، لحظاتی برایم غرق در عبادت و راز و نیاز گذشت ، هر عزیزی که جلوم نمایان می شد به نییت او نماز مستحبی می خواندم  دوست داشتم همانگونه که من درآن محیط و فضا صفا می کنم دیگر دوستان و آشنایانم نیز در این میهمانی الهی شریک باشند اصلاً نمی خواستم به تنهایی در دریای بیکران الهی شنا کرده باشم .

باید همه دوستان و آشنایانم را با خودم به کاروان عشق می رسانیدم که انشاءالله همه ی آنها با دعاها و نمازهای مستحبی برای آنها به آنچه برای خودم می خواستم آنها نیز رسیده باشند ، بالاخره زمان فرصت طولانی شدن وصال را نمی دهد و من نیز برای داشتن توان ادامه دادن به مناسک واجب حج تمتع لحظاتی را برای استراحت به داخل چادر رفتم .

روز عرفه                    

8/10/85 روز نهم ذی الحجه ، صبح جمعه بعد از نماز جماعت و دعاء ندبه کاروان ها آماده شدند ، جهت حرکت به سوی میعادگاه عاشقان برای برائت از مشرکین ساعت 9 صبح به سمت بعثه مقام معظم رهبری رفتیم و به حمدالله برائت به خوبی انجام شد و حدوداً ساعت 11 به چادر های خود برگشتیم .

با اذان ظهر حاج آقا انصاری قبل از نماز ظهر داخل چادر ، برادران را نییت وقوف در عرفات داد ، با ذکراستغفرالله و گفتن ،  وقوف می کنم از ظهر شرعی تا غروب شرعی به نییت انجام حج تمتع از حجه الاسلام بر من واجب قربتاً الا الله وقوف عرفات رسماً آغاز شد ، بعد از آن نماز ظهر و عصر به جماعت خوانده شد ، بعد از نهار دعای عرفه امام حسین(ع) زیر چادر توسط حاج رضا رکنی و حجه الاسلام مهدی آسا خوانده شد ، مقداری دعای مخصوص سرزمین عرفات را خواندم ، سرم به شدت درد گرفته بود یک ساعتی به خواب رفتم درد سرم کمی بهتر شد .

خروج از سرزمین عرفات

نماز مغرب و عشا را خواندیم و مقداری غذا جهت بین راهی به افراد کاروان داده شد ، ساعت 7 بعدازظهرسوار اتوبوس جهت رفتن به مشعرالحرام شدیم ، ترافیک بسیار سنگینی ماشین ها را در بر گرفته بود و اتوبوس ها سانتی متری حرکت می کردند ، اکنون ساعت 10/22 دقیقه است هنوز سوار بر ماشین و از سرزمین عرفات خارج نشده ایم ، واجب است ما از اذان صبح تا طلوع آفتاب در مشعرالحرام وقوف داشته باشیم .

دلهره ی شدیدی به همه ی برادران حاضر در ماشین دست داده بود که اگر وضعیت به اینگونه پیش می رفت باید با پای پیاده راه می افتادیم ، انشاءالله به موقع به مقصد برسیم و مشکلی برایمان پیش نیاید ، انشاءالله که برسیم ، ساعت 34/22 دقیقه از عرفات خارج شدیم ، ساعت 24 نیمه شب بود که آقای مهد ی آسا گفت باید با پای پیاده برویم و تقریباً دو کیلومتری پیاده به طرف مشعر براه افتادیم .

ورود به سرزمین مشعرالحرام

9/10/85 روز دهم ذی الحجه 1427 هجری قمری ، امسال بواسطه اینکه عید قربان روز جمعه واقع شده امسال را حج اکبر می گویند و بدینجهت مردم ساکن مکه نیز حج تمتع انجام می دهند  لذا جمعیت حجاج در انجام مناسک دو چندان می شود و در ایام تشریق به حجاج برای انجام اعمال به سختی صورت می پذیرد ، آری امسال حج اکبر است .

( لازم به توضیح اینکه اوقات شرعی به افق کشور عربستان بوده و تاریخ قمری یک روز با ایران اختلاف دارد و کشور عربستان یک روز جلوتر می باشد ) ، ساعت 2 بامداد به مشعر الحرام رسیدیم ، آقای مهدی آسا وقوف مستحبی قبل از طلوع فجر را به افراد داد ، ساعت 4 صبح به محل استراحت دیگر افراد کاروان نزدیک به انتهاء مشعر رسیدیم ، یک ساعتی استراحت کردیم .

در این مکان مقدس دعای بخصوصی گفته نشده است لذا هرکسی به ذوق و سلیقه خود اعمالی را انجام می دهد ، من هم دوست نداشتم فضیلت عبادت در این مکان مقدس را از دست بدهم بدین جهت لحظات مختصر را با مقداری دعا و نماز شب در سرزمین مشعر برایم سپری شد ، آقای انصاری قبل از نماز صبح نییت وقوف واجب را به حجاج داد و بعد از آن نماز جماعت را به امامت آقای انصاری خواندیم ، بین راه به طرف منا ، آقای حجه الاسلام موسوی شعارهایی برای امام علی(ع) می خواند و همه جواب می دادند (علی علی مولا ، تو دلربایی ، انیس مایی ، صفای مایی علی ، ....... ) .

ورود به سرزمین مقدس منا و انجام رمی جمره عقبه

 حدوداً ساعت 30/7 دقیقه به منا رسیدیم و به چادر استراحت رفتیم ، ساعت 30/8 دقیقه صبح مردان کاروان به اتفاق آقای دبیرزاده و آقای روغنی به جمرات رفتیم جهت رمی جمره عقبه ، مردان به گروههای ده نفری تقسیم شده بودند (خودم ، برادرم محمدعلی، هدایتی، حاتمی نسب، آتش زر، عباس حویزاوی و هردو برادران حیدری و دریکوند ) بعد از زدن هفت سنگ به جمره عقبه همه ی آنها به من اعلام کرده و من نیز به آقای دبیرزاده اعلام کردم و ایشان هم با موبایل به آقای بیدلی در کشتارگاه اعلام نمود .

قربانی کردن و تقصیر ( تراشیدن سر ) ، حلق

بعد از رسیدن به محل چادرهای استراحت کاروان به ما اعلام کردند آقای بیدلی به نیابت همه کاروان برای همه ی آقایان قربانی کرده است (از قبل همه کاروان به آقای بیدلی وکالت داده بودند قربانی افراد را انجام بدهد) ، که به ترتیب کلیه ی برادران سرهای خود را تراشیدند و من نیز سرم را تراشیدم .

زنها و مردان بسیار خوشحال بودند از اینکه امروز حاجی شده اند ، بعد از ظهر با همسرم به خیابان های اطراف چادر ها دوری زدیم و یکعدد چفیه برای خودم خریدیم تا در هوای سرد و گرمای آفتاب سرم درد نگیرد ، شب بعد از نماز و صرف شام آقای انصاری روحانی محترم کاروان سخنرانی کرد و شب ساعت 21 دعای زیارت آل یاسین را خواندیم ..

رازو نیاز و عبادت در سرزمین مقدس منا

آخر شب بعد از اینکه همه به خواب رفتند ، پتو و زیراندازم را گرفتم و مقداری از چادرها دور شدم ،اکنون که همه به خواب رفته بودند من هرگز نمی توانستم لحظات بدست آمده را از دست بدهم تمامی سلولهای بدنم در جنب و جوش بودند مؤذنی دائم در گوشم نجوا سر می داد که علی نخواب اینجا جای خوابیدن نیست ازتمام بدنم درد داشتم ولی نوای خوش موءذن امان از من بریده بود هاتفی دائماً در گوشم ندای برخیز و عبادت کن می خواند و من عاشق دلباخته فرار از خواب را بر قرار ترجیح دادم .

زیرانداز و پتویم را گرفتم و مقداری از چادرهای کاروان دور شدم و از قبل نشان کرده بودم وسط اتوبان کنار چادرهای کاروانیان جای مناسبی برای خلوت کردن با خود و خدای خود بود ، بین راه همانگونه که به پیش می رفتم گاهی مواقع از شوق وجود در عالم محبت یار احساس می کردم پاهایم روی زمین نیستند همانگونه که روحم پرواز کرده بود به جسمم نیز شوق پروازدست داده بود ، آن شب توانستم نماز شب و چند رکعت نماز مستحبی بخوانم .

در این سرزمین مقدس به هر نقطه ای که بنگرم گریه ام می گیرد ، در این روزها گریه هایم بسیار زیاد شده و با کوچکترین موردی که به خود بیایم چشمانم پر از اشک می شوند امروز که گذشت عید قربان بود یعنی روزدهم ذی الحجه1427 هجری قمری به پایان رسید ، در حال خواندن نماز شب بودم که گروههایی را می دیدم که در حالت احرام به طرف جمرات یا به بیت الله می رفتند ، اینجا هرکسی به سویی در پرواز است و با معشوق راز ونیازهایی دارند .

آمدن جوان ایرانی

در همین حالت بودم که جوانی جلو من وسط اتوبان چادرش را باز کرد و بعد از آماده کردن چادر به نزدیکی من آمد و گفت حاجی قربان صفایت دعایی هم برای مسئولین نظام جمهوری اسلامی بکن و من نیز با صدای گرفته گفتم ملتمس دعا ، او نیز مجدداً به طرف چادر خود رفت وداخل آن شد .

ولی بعد از رفتن ایشان آتشی در وجودم زبانه کشید و هر لحظه شعله اش سوزانتر میشد ، خدای من مگر من چه بوده و چه کرده بودم که این بنده ی تو مرا به دعا کردن مسئولین نظام سفارش نمود ، نماز میخواندم و گریه میکردم دعا میخواندم و گریه میکردم کلمات کوتاه آن عزیز آتشی در وجودم ساخت که اصلاً قادر به کنترل خود نبودم برای مقام معظم رهبری ، برای آقای احمدی نژاد و دیگر مسئولین نظام با ذکر نام دعا کردم .

همانطور که همیشه در نمازهای شبم برای امام راحل ، آقای خامنه ای ، آقای هاشمی رفسنجانی ، شهید بهشتی و دیگر خدمتگذاران نظام مقدس جمهوری اسلامی دعا کرده ام آن شب نیز برای همه خدمتگذاران به نظام مقدس جمهوری اسلامی دعا کردم ، خلاصه آن شب یعنی شب یازدهم ذی الحجه شبی فراموش نشدنی در عمرم گردید چونکه بسیار صفا کردم و با خدای خود راز ونیاز جانانه ای نمودم که خدا کند عباداتم و انشاءا... این شب شریکم در روز وفاتم و شب اول قبرم و در روز رستاخیز همراهم گردند زیرا در آن موقع عاجزانه محتاج آنها هستم .

روز دوم وقوف در منا      

10/10/85 روز یازدهم ذی الحجه (شنبه ) ، صبح با صدای برادران که برای نماز جماعت آماده می شدند بیدار شدم سریع وضو گرفتم و نماز جماعت خواندیم بعد ازآن آقای دبیر زاده یک عدد پاکت شیر به نفرات داد و همگی کاروان روانه جمرات جهت رمی جمره ی سه گانه ( اولی، وسطی، عقبی ) شدیم .

رسیدن به جمرات

امروز بسیار شلوغ بود و در جمره اولی من و همسرم با یک موج جمعیت ، فاصله ای بین ما افتاد و تا آخر اعمال جمرات آن روز ایشان را ندیدم ، بسیار دلهره داشتم بسیار در فکر سلامتی او و دیگر همراهان بودم زیرا جمعیت در جمرات بسیار زیاد بود ، اقیانوسی جمعیت از سراسر کره ی زمین جهت انجام مناسک حج آمده بودند و روزهای دهم ، یازدهم و دوازدهم باید در منا بیتوته می کردند و امروز این جمعیت بالغ بر سه میلیون و دویست هزار نفری قصد سنگ زدن هر سه شیطان را داشتند و ازدیاد جمعیت طبیعی و وقایع آن خالی ازاتفاقات نبود .

در رمی جمرات اولی ازدحام جمعیت چنان زیاد بود که زمین پر از کفش ها و چادرها و مقنعه های زائران مشاهده می شد و با یک بی توجهی و وجود ضعف از یک زائر باعث بوجود آمدن اتفاقات جانی برای حجاج  می شد ، قبل از نزدیک شدن به جمره اولی مردی را دیدم که با سر و صورت و بینی خون آلود به عقب می رفت و همانجا از خداوند متعال خواستم جمره ی ما به سلامت و بدور از هرگونه اتفاقی دیگر اعمال را به پیش ببریم .

( در جمرات به هر جمره هفت سنگ زده می شود ) اولی را زدمو بعد به طرف جمره ی وسطی رفتم ، ازدحام جمعیت یک کمی بهتر از اولی بود و راحت تر توانستم جمره ی وسطی را انجام دهم و به طرف جمره ی عقبه به تنهایی رفتم آنجا نیز جمعیت نسبت به اولی کمتر بود ولی نمی توان گفت خلوت بود زیرا موج بیکران عاشقان به خداوند و انجام حج روان بود و باید همه آنها اعمال حج را انجام بدهند .

و یک مشکل که برای همه وجود دارد آن هم وقت(زمان) کوتاه و معیین شده در طول مناسک می باشد از وقوف عرفات که در ظهر روز نهم است تا مغرب همان روز و بعد وقوف در مشعر الحرام که از اذان صبح تا طلوع آفتاب روز دهم ذی الحجه می باشد و بعد از آن حجاج به سوی منا به راه می افتند ، با پای پیاده از مشعر تا منا حرکت عظیم انسانی براه می افتد ، با رسیدن حجاج به منا در روز اول رمی جمره عقبه را انجام می دهند ، سپس با اعلام رمی جمره مدیر کاروان به نیابت برای نفرات رمی کننده قربانی می کند ، سپس حاجی باید تقصیر (حلق ) کند یعنی سر خود را می تراشد اینجا زائران حاجی می شوند .

سپس بیتوته در منا آغاز می شود اول نییت آن از مغرب روز دهم تا نیمه شب شرعی می باشد ، صبح روز یازدهم سه نییت برای انجام هر سه جمره می باشد ، سپس درمنطقه منا که متصل به شهر مکه است و ساکنین مکه نیز در منا هستند و زندگی می کنند و در منطقه منا سه عدد ستون سنگی با نام های جمره ی اولی ، وسطی و عقبی وجود دارند .

بنای جمرات

دلیل بنای این نماد ها اینکه در زمان حضرت ابراهیم که به فرمان الهی حضرت مأمور شد حضرت اسماعیل را قربانی کند بعد از خارج شدن از خانه به طرف قربانگاه براه افتادند ، شیطان سه مرتبه در مسیر قربانگاه به حضرت ابراهیم و اسماعیل ظاهر شد و آنها را از این کار نهی می کرد و آنان نیز هر کدام به ترتیب هفت سنگ به آن ملعون پرتاب کردند و به فرمان الهی آن واقعه جزو مناسک حج گردید و روز دوازدهم نیز باید هر سه جمره زده شوند .

موقعیت جغرافیایی عرفات ، مشعر و منا

موقعیت عرفات ، مشعر و منا  اینکه ،  عرفات دشتی که پر از ماسه و رمل است و کوهی نه چندان بلند در آن واقع است به نام جبل الرحمه که می گویند اولین ملاقات حضرت آدم و حوا بعد از گذشت سیصد سال که روی زمین فرود آمدند و اولین معانقه آن بزرگواران برروی این کوه بوده است ، منطقه عرفات محصور در کوههای متصل به هم می باشد ، یک کوه دارد وآن جبل الرحمه و زمین آن ماسه های بادی (رمل) می باشد .

وقوف بعد در مشعرالحرام که باز هم منطقه ی آن محصوردرکوههای به هم متصل و از سمت عرفات مسیری است که مبداء مشعر با سرازیری به درون مشعر می باشد ، زمین آن پر از سنگ ریزه هایی با اندازه های مختلف است و سنگ های درشتی نیز مشاهده می شوند که می توان روی آنها نشست و قدری استراحت نمود و از فلسفه وقوف آن یک مورد شنیدم و آن این که مشعر محل نابودی لشکر ابرهه با آن همه فیلهایش می باشدکه مورد غضب الهی قرار گرفتند و توسط ابابیل (پرندگان آسمانی) سنگ باران شدند و کاروان ماتقریباً در همان نقطه وقوع حادثه نزدیک به آخر های منطقه ی مشعر ایستادیم و با طلوع آفتاب به سمت منا حرکت کردیم .

وقوف در منا از روز دهم  بعد از اذان مغرب تا نیمه شب شرعی و روز یازدهم جمرات سه گانه زده می شود و مغرب هم نییت بیتوته ی وقوف از مغرب تا نیمه شب شرعی می باشد وروز دوازدهم بعداز اذان ظهر به وقت شرعی مناسک وقوفات حج تمتع به پایان می رسند .

شکر و سپاس خداوندی

خدایا در این موسم که به من لیاقت حضور دادی بسیار از شما ممنونم ، خاضعانه به درگاهت سر به سجده می برم و به این سجده هایم به درگاه احدیت افتخار می کنم و بسیار شکر گذارم که به من این لیاقت عطا گردید زیرا این حقیر اصلاً خود را در شأن حضور اینچنینی  در این مکان مقدس نمی دیدم ، پرکاه که ارزشی ندارد ، من کجا و این سرزمین مقدس کجا ، مکانی مقدس ، پر برکت ، با عظمت ، مورد حرمت و افتخار ، متبرک به نزول قرآن ، متبرک به بوی پیامبر و ائمه ی معصوم (ع) ، متبرک به خوشبوترین میوه ی بهشت و عزیز پیامبر حضرت فاطمه(س) ، متبرک به نزول حضرت جبرئیل و حامل آیات قرآن از جانب رب العالمین ، متبرک به توجهات خاص خداوند به این مکان مقدس ، خدایا ممنونم از این لطفی که به من عطا کردی .

خدایا من کجا مدینه کجا ، خدایا من کجا بقیع کجا ، خدایا من کجا و بیت الله الحرام کجا ، خدایا من کجا و عرفات و مشعرالحرام و منا کجا ، خدایا من کجا و سرزمین دعا کجا ، خدایا من کجا و سرزمین استغاثه کجا ، خدایا ممنونم ، خدایا بسیار ممنونم از این حضور فرد بی ارزشی مانند من ، خدایا لحظات و ثانیه ها به شدت در حال گذر هستند .

خدایا در این روز ها گریه ها کردم و استغاثه ها نمودم ولی هرچه که به لحظات آخر حضور نزدیک می شویم ، گریه هایم افزون و ناله هایم بیشتر شده ، خدایا دوست ندارم از اینجا دور شوم ، خدایا دوست ندارم لحظه ی آخر حضور در این مکان را ببینم ، خدایا چگونه دوری این مکان را تحمل کنم .

شب دوم حضور در منا

روز یازدهم ( شب دوازدهم ذی الحجه) ساعت 25/23 دقیقه من و حاج محمد علی همسرانمان را برای جمره روز دوازدهم به جمرات بردیم ، بعد از ساعت دوازده شب خیلی راحت توانستند هر دو نفرشان جمرات را سنگ بزنند و ساعت 15/2 دقیقه صبح به چادرها رسیدیم .

بعد از رفتنشان به چادرها باز هم علی به تنهایی های خود رسید بسیار در شوق وصال حضرت دوست بودم منادی شمارش معکوس در جهت اعلام پایان مناسک حج را مهیا  می نمود فرصت زیادی نمانده بود من نیز با توجه به این ندای منادی حق ، آرامش و خواب از سرم ربوده شده بود اصلاً نمی خواستم چشمانم بسته شوند زیرا می دانستم زمان به عقب بر نمی گردد ، باید به پا شد ، باید نخوابید ، باید ثناء یار را ماءوای خود کرد .

من هم جانماز ویک تکه کارتن خالی جهت زیر انداز را گرفتم و به طرف خیابان اصلی محل شب قبل در وسط اتوبان به راه افتادم ، جانماز را گذاشتم و نماز شب و چند رکعت نماز دیگر خواندم ، خدایا هر رکعت نماز در این مکان شریف عجب صفایی به آدمی می دهد ، خدا را گواه می گیرم که اصلاً دوست نداشتم زمان را پایان یافته ببینم ، بسیار علاقه ام به انجام عبادت پروردگار زیاد بود ، از اینکه می دیدم زمان در حال گذر است بسیار اندوه ناک و متاءثر می شدم ، در حال خواندن نماز و دعا گریه هایم بیشتر وبیشتر می شد ، گریه هایم به حال خودم و به خاطر بسیاری مسائل روحی و روانی می گذشت ، ازاینکه زمان به پایان می رسید ناله ها بیشتر می شدند ، از امشب به بعد بود که دیگر صدایم گرفت وقدرت تکلم نداشتم وسپس برای استراحت به درون چادر رفتم .

روز سوم حضور در منا

11/10 85 ساعت -/6 صبح نماز جماعت و سپس من و حاج محمد علی و حاج عبدالرضا برای رمی جمرات براه افتادیم ، جمعیت بیش از حد تصور شلوغ و همانند سیل جمعیت در حال حرکت بودند و تمام خیابان های منتهی به جمرات مملو از جمعیت بود .

توانستیم با نام خدا و توکل بر او وارد جمرات شویم و هر سه را با ذکر الله اکبر جمرات سه گانه را هفت مرتبه سنگ زدیم ، سپس من و حاج محمد علی اخوی و حاج عبدالرضا آتش زر با هم به چادر ها برگشتیم .

وداع با منا

ساعت 30/11 دقیقه کاروان با پای پیاده بسوی هتل براه افتادیم ، به انتهای محدوده ی منا رسیدیم چند دقیقه ای توقف کردیم تا اذان ظهر خوانده شد سپس بعد از نیم ساعت راهپیمایی به هتل رسیدیم و تا غروب اکثریت نفرات حمام کردند و با شستشوی بدن و لباسها مقداری از خستگی چند روزه (بعد از ظهر روز هشتم ذی الحجه تا ظهر روز دوازدهم ذی الحجه ) را از تن بزدایند .

انجام دیگر اعمال حج تمتع

ساعت 21 شب به اتفاق مادرم، حاجیه خواهرم ، حاج محمد علی و حاجیه همسرش و حاج عبدالرضا آتش زر به بیت الله جهت انجام اعمال باقیمانده رفتیم از ساعت 21 شب تا ساعت 10/12 دقیقه در ترافیک سنگین شهر معطل شدیم ، بعد از رسیدن به بیت نییت طواف حج تمتع را برای آنها خواندم و بقیه تکرار کردند جمعیت داخل بیت اصلاً قابل توصیف نبود با هر فشار و زحمتی بود با تن سرما خورده و با صدای گرفته طواف حج تمتع را انجام دادیم ولی شش نفرمان بسیار مورد فشار جسمی و ازدحام جمعیت قرار گرفتیم نماز طواف حج تمتع را پشت مقام ابراهیم خواندیم ، مقداری آب زمزم به صورت زدیم و خوردیم .

بعد نییت سعی صفا و مروه را خواندم و آنها نیزتکرار کردند ازدحام جمعیت بین صفا و مروه نیز بسیار زیاد بود و با هر زحمت و مشقتی که بود با تن مریض و صدای گرفته به انجام رسید ، بعد ازآن تمامی نفرات بسیار خسته شده بودند ، طواف نساء و دو رکعت نماز طواف نساء را پشت مقام خواندیم ، نیمه های شب بود که به هتل رسیدیم .

حج عمره مفرده

12/10/85 شب ساعت 24 به اتفاق آقای کاظمی و دو نفر دیگر و حاج عبدالرضا آتش زر برای انجام حج عمره ی مفرده به نییت پدر و برادرم محمد رضا به مسجد تنعیم (عایشه) رفتیم آنجا محرم شدیم و به بیت الله برگشتیم ، هفت طواف حج عمره ی مفرده و دو رکعت نماز آن و هفت دور سعی بین صفا و مروه و هفت دور طواف نساء و دو رکعت نماز طواف نساء انجام شد و ساعت 8 صبح روز 13/10/85 به هتل برگشتیم .

13/10/85 ساعت 30/12 دقیقه ظهر، بسیار دوست داشتم یک مرتبه دیگر عمره مفرده به جای بیاورم ، نمازظهروعصر را خواندم و لباس احرام را داخل ساک کوچک گذاشتم و خودم به تنهایی بدون اینکه کسی را در جریان گذاشته باشم از هتل خارج شدم ، با اتوبوس های حرم تا بیت رفتم ، آنجا پشت ساختمان های بیت به ایستگاه مسجد تنعیم رفتم وبعد از رسیدن به مسجد تنعیم محرم شدم و سوار بر هایس (مینی بوسهای کوچک) ، روی سقف آن سوار شدم و به طرف مسجدالحرام براه افتادم .

بین راه لبیک ها را چندین مرتبه تکرار کردم تا نزدیکی بیت که رسیدم لبیک ها را قطع کردم خلاصه توانستم یک حج عمره ی مفرده به نییت ( عمو حسن ، حمید و امین و مادر زنم ) آنها انجام دادم بعد از نماز مغرب و عشاء به طرف هتل رفتم ، از اتوبوس پیاده شدم چند قدم مانده به هتل همسرم را دیدم که بسیار ناراحت بود که با مقداری صحبت کردن دل ایشان آرام گرفت و برایم گفتند مادرم و بقیه نیز از نبود من ناراحت شده بودند ، خلاصه آن روز گذشت وشب نیز نماز شب را خواندم . 

14/10/85 شب قبل همسرم گفت فردا باید خوا هرم را به بیت الله ببریم ، صبح زود قبل از خوردن ناشتا سه نفری به بیت رفتیم و توانست به راحتی طواف را انجام بدهد و قبل از ظهر به هتل رسیدیم ساعت 2 بعد از ظهر برای زیارت دوره همراه با کاروان به طرف غار ثور ، غار حراء و قبرستان ابوطالب رفتیم و تا مغرب به هتل رسیدیم ، شب بعد از شام با همسرم مقداری پیاده روی کردیم .

15/10/85 جمعه ، صبح حاجیه مادرم ، حاجیه همسرم و حاجیه خواهرم گفتند برای انجام حج عمره مفرده آماده ایم ، وضعیت جسمی من بسیار بد بود و بعد از تزریق چند آمپول و مصرف قرص سرماخوردگی مقداری بهتر شدم و توانستم سرپا بایستم ، بعد از خواندن نماز ظهر و عصر به آنها گفتم نهار نخورید که بتوانیم به سرعت اعمال را انجام بدهیم ، بوسیله ی ماشین سواری مستقیماً به مسجد تنعیم رفتیم آنجا که رسیدیم طریقه نییت و خواندن نمازهای لازم را برای آنها توضیح دادم و آنها نیز انجام دادند و بعد از آن تلبیه را برایشان خواندم آنها نیز تکرار کردند ، سوارماشین شدیم و به مسجدالحرام براه افتادیم .

کرایه ی رفت و برگشت هشتاد ریال صعودی شد ، با رسیدن به بیت الله الحرام نییت طواف را برایشان خواندم و آنها نیز تکرار کردند و شروع به طواف کردیم اول گفته بودم من کنار می ایستم شما خودتان اعمال را انجام دهید ولی با دیدن بیت الله و کعبه تمام وجودم ازدرد تهی شد و درد را فراموش کردم و اعمال کامل را ( طواف حج عمره مفرده ، نماز طواف ، سعی بین صفا و مروه و تقصیر و طواف نساء و نماز طواف نساء ) انجام شد و در حال بیرون آمدن از بیت الله بودیم که که نماز مغرب خوانده شد و ما سوار بر اتوبوس ها شدیم .

شب آخر حضور در کوی یار

بعد از صرف شام به محل استراحت خانواده ام رفتم آنها را صدا زدم و گفتم امشب شب آخر حضورما در این مکان مقدس است من می خواهم آخرین لحظات حضورم را در کنار بیت الله الحرام باشم هرکه عشق به پرواز دارد بسم الله ، تا ده دقیقه دیگر حرکت می کنیم همگی بسیار خسته بودیم اول آنها اظهار خستگی کردند ولی با حرفها و صحبتهایم منقلب شدند و آماده ی حرکت شدیم .

وداع با کوی دوست

ساعت 21 شب برای وداع دسته جمعی با خانواده به بیت الله الحرام رفتیم هفت طواف مستحبی و دو رکعت نماز آن را خواندیم ، داخل حجراسماعیل زیر ناودان طلا رفتیم ، داخل حجراسماعیل چند رکعت نماز حاجت خواندیم ، به گوشه ای که حضرت علی (ع) متولد شده بود رسیدیم و زیارت کردیم ، بعد از پایان طواف سمت ضلعی رفتیم که درب کعبه قرار دارد سمت راست آن گوشه ای که حجراسماعیل شروع می شود رسیدیم .

همسرم ، مادرم ، حاج محمد علی و همسرش ، همگی کعبه را به طور کامل زیارت کردیم واین بار با دیگردفعات قبل بسیار متفاوت بود زیرا این مرتبه برای وداع آمده بودیم دفعات قبل برای ادای فریضه و بیان ارادت و خشوع به درگاه اعلی مرتبه بود ولی این بار همه ی این ها یک طرف و آغاز جدایی و دوری از این مکان معطر نیز یک طرف ، آری قلب ها تپش خاصی دارند و تپش ها آکنده از فراق و دوری است .

دل در قفس نمی ماند ، می خواهد جدا شود و به مولا و رب خود بپیوندد ولی این قفس بد زندانی برای مؤمنان است زیرا بعضی از خواسته ها امکان پذیر نیست و باید مطیع امر مولا بود که این هم از مشیت های الهی است که باید چنین باشد ، مگر می شود هر چه انسان خواست همان بشود ، زمانی که انسان آزاد بود و هر چه می خواست می کرد متأسفانه این آزادی برایش بسیار گران تمام شد و باعث شد راز خلقت مسیر دنیایی خود را بپیماید .

آری تپش قلب ریتم و آهنگ خاصی به خود گرفته است و آن جدا شدن از دلبستگی به مکانی که سالها رو به سوی آن سجده کرده و ناله ها سرداده است ، باید از این مکان جدا شد که جدا شدن از آن بسیار درد ناک بود ، آری باید از نظر ظاهر جدا می شدیم ولی مگر امکان دارد چنین بشود ما برویم و چیزی جا نگذاریم .

آری ما دل را جا گذاشتیم و دل در کنار یار ماند و جسم به تنهایی دیار خویش را پیش گرفت ، من این را متوجه شدم که همه ی دل ها برای این مکان پر می زنند و پروانه وار به دور گل در حرکتند ، آری به لحظات شمارش معکوس رسیده بودیم و کمتر از چند ساعت مانده به پروازمان بود ، آری این پروانه که بسیار به گرد گل چرخیده ، باید پرواز کند و بوی معطر گل را به دیگر نقاط این کره ی خاکی گرده افشانی کند و این بوی خوش خدایی را با خود به دیارهای دیگر برساند زیرا زمین نیز محتاج عطر افشانی گرده گل ، یعنی کعبه دارد .

 

 

بوسه های وداع بر دیواره های خانه ی یار

باید فضای معنوی و سراسر عشق به معبود در جای جای این کره خاکی پراکنده شود ، همینطور که به دور بیت می چرخیدیم جسم ما به هر نقطه ی از آن که می رسید فغان و درد جدایی را سر می داد این بار طواف ما توام با گریه های فراق بود ، می بوسیدیم و گریه می کردیم ، سجده می رفتیم و گریه می کردیم ، نماز ما نیز با گریه همراه گشته بود ، جسم و جانم فدای آن سجده های کنار بیت خدا ، فدای آن لحظاتی که در کنار بیت عتیق عبادت کردیم ، فدای آن بوسه هایی که بر دیواره های خانه اش زده شد .

خدایا چه می خواهد بشود لحظات به سرعت می گذرند با ید هرچه در وجود داریم عیان کنیم زیرا دیگر فرصتی با قی نیست ، بعد از حجر اسماعیل به ضلعی رفتیم که حضرت علی(ع) از درون آن در دستان مادر خود چشم به دنیای خاکی باز نموده بود (ضلع یمانی) ، سپس به طرف حجرالاسود رسیدیم ولی امکان زیارت برایمان نبود و به طرف مقام ابراهیم رفتیم آنجا را زیارت کردیم .

آخرین سجده های حضور در کوی یار

به طرف لامپ سبزرفتیم ، آنجا نیزچند رکعتی نماز خواندیم و نماز شب را در بیت الله الحرام برای آخرین شب حضورمان در آن محیط پاک خواندیم ، هرچه می خواستم از آنجا جدا بشوم برایم بسیار دردناک و مشکل بود ، یک بار سجده رفتم و خواستم بلند بشوم و حرکت کنم ولی مجدداً به سجده رفتم ، بار دوم و بار سوم و ..... هر چه که می خواستم بگویم این سجده که می روم بار آخر است برایم دردناک تر می نمود ، نمی دانم بعد از بار چندم بود که دیگر سر از سجده ها برداشتم و به طرف هتل حرکت کردیم ، ساعت چهار صبح روز 16/10/85  به هتل رسیدیم .

حرکت به طرف جده

صبح ساعت شش برای نماز بیدار شدیم و بعد از آن ناشتایی دادند و تمام کاروان با جنب و جوش سریع خود را جمع می کردند و آماده ی حرکت می شدند ، ساعت 10/8 دقیقه صبح روز 16/10/85 از هتل سوار اتوبوس شدیم و اتوبوس ها به طرف جده برای پروازساعت چهار بعدازظهر به حرکت درآمدند .

جده ، مزار مادرمان حضرت حوا

در شهر جده برای عالمیان یادگاری به جا مانده است و آن جد مادری همه خلایق عالم یعنی حضرت حوا می باشد که باید در آن محل یادی از جده ی خود داشته باشیم  .

غم و درد هجران

ساعت 05/10 دقیقه به فرودگاه جده رسیدیم ساعت پرواز هواپیما ساعت 30/16 دقیقه بعد از ظهر بود با تأخیر چهار ساعت و اندی نزدیک به 45/20 دقیقه هواپیما بر فراز آسمان جده بلند شد و غم سنگینی وجودم را فرا گرفت ، اولین بار است که به سفری خارج از شهر و کشورم میروم که احساس دلتنگی برای لحظه ای هم برایم پیش نیامد و دائماً در فکر این بودم که روز آخر چگونه این سرزمین نزول وحی را ترک کنم چه در مدینه که با گریه شهر را ترک کردم و چه مکه که غم هر کدام برایم از دیگری بیشتر است .

قیاس مکانهای مقدس

این خانه ی خدا و آن خانه ی رسول خدا ، این مکان مقدس بیت عتیق و آن محل نزول آیات پر برکت و کلام دلنشین خداوند متعال به پیامبر اعظم و آخرین فرستاده ی خدا محمد بن عبدالله(ص) ، این مبارک و آن نیز مبارک که هر کدام از حرمت و قداست خاصی برای ما شیعیان و مسلمانان برخوردارند و امیدوارم اکنون که این سرزمین مقدس و پاک را ترک می کنم بتوانم به عنوان تبرک و تیمن پاکی و صفای آنها را در وجودم جا داده باشم و بتوانم در این صفا و عظمت معنویت این سرزمین باقی بمانم .

آرزوهای وصال

در این مدت حضورم چه در مدینه و چه در مکه آرزو داشتم خداوند مرا جزو شهداء ، صلحا و ایمان داران واقعی آن حضرت قرار دهد و خالصانه از هر چیزی بغیر از او بریدم .

آرزویم پیوستن به صراط مستقیم و انجام اعمالی خالص و بدور از هر گونه ریا و نیرنگ  باشد و آرزویم این بود آنچنان زندگی کنم که تا هر زمانی که زنده ام خداوند متعال یار و یاورم در رعایت و انجام این وظیفه ی سنگین باشد ، خدایا نمی دانم اکنون که این دیار همیشه آشنا را ترک می کنم آیا دوباره نصیبم خواهد شد یا نه ، اما این را می دانم که انشاءالله تا آخر عمر روح و روانم اینجا خواهد ماند و این فراق و دوری را تا کی باید تحمل کنم نمی دانم .

خدایا در این یک ماه حضور در سرزمین وحی سعی کردم هر آنچه آموخته ام ، هر آنچه انجام داده ام و آنچه آرزو داشته ام آنگونه باشم که تو از بندگانت خواسته ای ، انشاءالله ذره ای از آرزوی بیکران خواسته ام را انجام داده باشم ، خدایا ترک کردم این مکان عزیز را ، آیا دوباره دیدار معشوق نصیبم می شود ، زیرا اینجا بی واسطه انسان به نزد رب جلی و اعلاء می رسد .

هیچگونه واسطه ای احساس نمی شود در این مدت برایم آنگونه بود که فاصله های ناپیدا و ناپیموده ی زمین تا عرش اعلاء را کوتاه احساس می کردم ، فاصله بسیار نزدیک بود و شاید هیچگونه فاصله ای از زمین تا عرش برین احساس نمی کردم و هر دو متصل بهم و جدایی بین آنها محسوس نبود زیرا خواست رب العالمین همانگونه که می خواهد ، آن می شود (کن فیکون).

عهد و آرزو

در پایان این نوشته آرزو دارم عهدی بین من و خدای من بسته شود و آن پایداری در دین ، داشتن صداقت ، بدور از هرگونه دو رنگی و زشتی ، به دور از هرگونه ریاء ، دوری از حسد ، نخوت ، پلیدی ، حسادت ، استوار در اعتقادات ، نگهدارنده ی چشمانم از دنبال کردن اعمال حرام ، افزودن ذوق به انجام اعمال خیر ، انجام فرائض واجب و مستحبی ، داشتن صفا بین خود و رب اعلاء .

باید با بهترین ، زیباترین ، کامل ترین و همه ی ترین های خوش صفا کرد و آنجاست که صفا کردن با او صفایی دارد ، باید او را جست که بتوان برایش به سجده افتاد و عبادتش نمود آن هم چه عبادتی ، زمان مناجات از ذوق او لرزه بر اندام مستولی شود ، از ذوق رسیدن به کمال در برابرش خیس عرق شدن ، آنچنان که گویی آتشی با درجه ی بی نهایت بدن را می سوزاند ، آری باید برای او سوخت تا از آتش جهنم در امان بمانیم .

من که در بیت الله صفا کردم و بابیعت  با خدا و با شناخت اینکه دست زدن به حجرالاسود با خدای خود دست دادن است ، من هم آرزو می کنم در تمامی عمر باقیمانده ام دستانم از دستان خدا جدا نشود و می خواهم همیشه دستانم حرارت و وجود خدای رحمن را احساس کنند و همانگونه که سرم را درون حجرالاسود بردم و به مرکزیت آن بوسه زدم از خداوند متعال عاجزانه استدعا دارم صورتم را غیر از خودش از هرگونه سمت و گرایشی محفوظ بدارد و همه ی توجهاتم فقط به خودش معطوف گردد و دوست دارم باقیمانده ی عمرم در او ذوب شده باشم .

خدایا از تو شرمنده ام که فقط بگویم ، از تو می خواهم  و نمی گویم چه می کنم که آن هم از لطف تو است که به این بنده ی حقیر هیچ نمی گویی و آرزوهایم را یکی پس از دیگری اجابت می فرمایی ، خدایا از تو بسیار سپاس گذارم و از این سپاس و خشوع به درگاهت افتخار می کنم و به وجود این فضای معنوی خویش مباهات دارم خداوندا بر من بگذر و خطاهایم را به حساب نادانیهایم قرار بده یا ارحم الراحمین .

 

رب ادخلنی مدخل صدق و اخرجنی مخرج صدق وجعلنی من لدونک سلطاناً نصیرا

                                                                                                                  (قرآن مجید)

ورود ما به منزل ساعت 45/2 صبح روز یکشنبه 17/10/1385 برابر با هیفدهم ذی الحجه سال 1427 هجری قمری .        

                                                           والسلام علیکم ورحمه الله          

                                                                 

                                                                        پرکاهی به درگاه ذوالجلال والاکرام

                                                                                        علیرضا بی باک 

 

 

 

 

نویسنده : علیرضا بیباک ; ساعت ۸:٥٢ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٥ اردیبهشت ۱۳٩٠
تگ ها:
comment نظرات () لینک